Jack LONDON'un 1912 yılında İngiltere'de yayınlanan ve "kıyamet sonrası edebiyatı" olarak adlandırılan -hatta kitabın arka kısmında bu türün öncülerinden olduğu belirtilir- can yakıcı eseri. İsminde anlaşılacağı üzere merkezinde Veba hastalığı bulunan bir yapıt. Albert CAMUS'da "Veba" isimli kitabın merkezine bu hastalığı yerleştirmiştir. Bu iki yazar, hastalığa şöyle bir değindikten sonra insanlar üzerindeki etkileri anlatmayı seçmişlerdir. Albert CAMUS, iyimser bir tavır takınarak, hastalığın insanları bir araya getirdiğinden bahsetmiştir en genel manada.
Jack LONDON ise işlerin aslında hiçte öyle olmadığını düşünmektedir. Veba mikrobunun insan vücuduna girdiğini ve etkisini göstermesi akabinda 15 dakika ile 2 saat arasında insanları öldürdüğünden bahseder zaman zaman. Ama sorun ölenlerde değil hayatta kalanlardadır. Ölecek olanlar kaderine razı olup, bir köşede beklerler ölümü. Veba mikrobunun etkilerini vücudunda henüz hissetmeyenler ise başka bir mikrobun etkilerini göstermeye başlarlar.
Bunun adını bugün bile koymak güçtür aslında. Acımasızlık, bencillik, küstahlık ya da canilik kelimeleri karşılamaya yetmez. Yazarda buna bir isim bulamadığından muhtemelen, bu davranışları tanımlamaya gitmemiş eserinde.
Bir veba salgını ortasında, sadece insanlarda görülen bir canilik, yağma ve yıkma salgınının anlatıldığı bir eser.
Veba mikrobu masumdur aslında neler yapacağını bilirsin. Vücuda girdikten bir süre sonra yüzünün rengi kızıla çalar ve ölürsün. Nettir.
İnsan olma mikrobunun neler getireceği bilinmezdir. Merak edenlere fikir verme açısından okunması tavsiye olunur.
Ayrıca 1912 yılında yayınlanan bir eserde, 2010'lar dünyasına bakmak, nüfus, teknoloji ve iletişim konusunda tahminlerde bulunmak cesaret isteyen bir iştir ve yazarı kutlamamak elde değildir.
Kitabın arka kapağında şu satırlar yazar.
" Nüfustaki, bilim ve teknikteki, ekonomideki sıçramaların büyüsüyle gözlerin kamaştığı bir çağda yazar, uygarlığımızın kırılganlığını anımsatır."
·
56 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.