Aydın, edebi, entellektüel kişiliklerinin altında tembel, amaçsız, afilli cümlelere sığınmış ama bu cümlelerin anlamını hayatlarında bulamamış karakterlerin yer aldığı bir kitap. Karakterler fikirleriyle kendilerine adete bir vitrin hazırlarken gün sonunda Aristo'nun "İnsan, düşünen hayvandır." sözünü hatırlatan boş davranışlar sergiliyor. Zaten insan denen varlık hem çok teferruatlı muhteşem hemde asırlardan beri çok aynı hayvani davranışları sergiliyor sanki. Kitaba dönecek olursak Akıcı merak uyandırıyor. Düşününce 'öylesine' olan hisleri bile öyle güzel cümlelendirmis ki yazarımız bir çok cümlesinden çıkmam zaman alacak :)