Bu kitap tam anlamıyla harika. Samoalının papalagiyi yani insanı farklı pencereden bakarak anlatmasını anlatıyor. Mesela insanların nasıl kat kat giyindiği, insanların kutular içerisinde yaşar derken apartmanları kasdeder. Üst üste konulan kutular ve içinde çıyan gibi yaşayan insanlar. Metal bir telin haberi kuştan hızlı iletmesi derken telefondan bahsetmiştir. Paraya çok önem verir. Ölse mezar için bile para öder. Ama ne kadar varlık içindeyse o kadar fakirdir insan. Bir tarak koymak için kutu o kutuyu koymak için başka bir şeye ihtiyacı vardır böyle uzar gider ihtiyaçlar. Papalaginin hiç zamanı yoktur.
Gibi daha bir çok benzetme ile düşündüren bir eser olmuş.