Sabahattin Ali'yi sevdiğim güzel üslubu ile instegrama kahveyle çekmeden okuduğum bir aşk romanı. İki aşık taraf da noksan yanlarıyla birbirine tutunmaya çalışıyor. Fakat kitapta üzüldüğüm o 'geç kalma 'duygusu. Sevdiğine , yaşama geç kalmış ve sonrada dünyayken ölmüş bir adam,Raif efendi... Hele bir söz ya da deyim vardır ki "tesadüfe riayet etmek" nasıl güzel bir tanımdı o öyle.