Bu kitap belki Hocamın başka kitapları ile
ayni içeriğiye sahip olabilir .Ama beni çok içten etkileyen bir kitap oldu.
Her birimiz doğarız. Büyürüz yavaş yavaş ve iki yoldan birini seçeriz kendimize, bu bizim kaderimizi belirler.
Yedigey Kazangap'ın cenazesini mezarlığa götürürken, kendisinin ve milletinin geçmişini, acı-tatlı, düşündürücü yanlarıyla bir bir gözlerinin önünden geçirir. O gün "asra bedel bir gün olur.”
Kitaptan:
İlk olarak başımıza büyürken iyi ya da kötü şeyler gelir. İyi şeyler gelirse şükretmeyi unuturuz ve hep olandan bir adım fazlasını ister dururuz. Kötü şeyler başımıza gelirse ise hem Allah'a sığınırız hem de ona bir yandan isyan ederiz, neden bu benim başıma geldi, bu kader neden benim için yazıldı diye vb. İşte böyle böyle insanlıktan uzaklaşırız, gittikçe de düşüncelerimiz bu şekilde başkaları tarafından yönetilmeye başlar eğer biz kendimize sahip çıkmazsak, eğer insan olmayı unutursak ve insanlığın gereklerini yerine getirmezsek. Sonrasında ise geçmişi unutmaya başlar
"Hayat değişmelerle, yenilenmelerle doludur. Her değişim ömrün geçip gittiğini gösterse de, hayata anlam kazandırır ve insan yaşamak ister. Senin de başına gelmedi mi, insan hastalanır ve sonra iyileşir, iyileşince hayatın değerini daha iyi anlar, ondan yeni bir tat alır.". Değişmelerden, yeniliklerden dersler çıkarıp daha güzeli için yol mu alacaktı insan, yoksa hemen isyan mı edecekti?
"İnsanın yaşamak için bir amacı, bu amaca ulaşmak için tutacağı bir yol olurdu.". Amaçsız bir yaşamın kötülüğünü, sonu bitmeyen bir yolculuk olduğunu anlayacak mıydık?
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.