Hikayede evli ve bir çocuk babası olan eski tarih öğretmeni Coşkun Ermiş bizleri başkahraman olarak karşılıyor. Kahramanımız hayatını kendine uygun olmayan işlerin peşinde dolanarak savurduğunu düşünerek erken emekli olmuş ve oyunlar yazarak gerçeklikle oyunlar arasında kaybolan arayış içinde biri. Coşkun Ermiş'in eşi Cemile ise eşinin emekliliğe ayrılmasıyla geçim derdinin üzerine yıkıldığı ailesini dikiş dikerek geçindirmeye çalışan gelecek kaygısı içinde oluşu nedeniyle oyundaki tek gerçekçi karakter olarak karşımıza çıkmakta ve hiç bir oyunda yer almamaktadır. Coşkun ve Cemile'nin oğlu Ümit, babasının oyunlarında rol alan yetenekli bir oyuncudur. Saffet Söylemezoğlu ise Coşkun'a, yazdığı oyunlarda yardımcı olan, onu gerçeklikten koparıp oyunlara teslim eden fakat Coşkun gibi oyunları ciddiye almak yerine ciddi olmaktan korkan alaycı bir karaktere sahiptir. Emel Sevinir, Coşkun'un içsel arayışları sonucu ermeye çalıştığı genç bir tiyatro oyuncusudur. Servet Duygulu ise sermaye sahibi ve romantik bir tiyatro sahibi olarak okuyucuya sunulur. Saadet Nine ise akıl sağlığı yerinde olmayan kendi yarattığı oyunun içinde yaşayan hikayenin gerçeklikten en kopuk karakteridir.
Okuru toplumsal ve bireysel hesaplaşmanın derinliklerine sürükleyen Oğuz Atay, hikayede bizlere hayatın bir oyun olduğunu oyun içinde oyunlar kurarak anlatmaktadır.
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.