Damgalandın da vuruldun!
Reşat Nuri GÜNTEKİN'in "Acımak" kitabından sonra okuduğum ikinci eseri DAMGA. Her iki kitabının da baş karakterleri bu hayattan minimal istekleri olan, gayet makul ve deyim yerindeyse "çiçek" gibi erkeklerdi. Hayattan tek beklentileri bir iş sahibi olmak, küçük ama sıcakcık bir yuvada mutlu ve mesut bir şekilde yaşamak olan bu erkeklerin nedense ekmeğe tükürmüş, ateşe işemiş, inkar etmiş gibi başlarına gelmeyen kalmadı. Acıdı, acıttı ve damgaladı!
Her insanın yüreği kendinden yanadır ama vicdan denilen kavram doğrudan yanadır her zaman. Senin, benim, onun doğruları değil! Evrensel ve bir otu bile "doğru!" dercesine dile getirecek doğrulardan bahsediyorum. Hani özellikle kendi yüreklerinden yana olan kadınlar ve kadınlarımızın ünlü bir kadın şairin yazdığı "neden her aşk mutlaka bir kadının cenazesini kaldırır" mısrası var ya? Üzgünüm ama külliyen yalan ve eksik! Aşk; kadın erkek demeden bir çok cenaze kaldırabilir. Aşk adına yapılmış fedakarlıklar, çekilen acılar, ödenen bedeller sadece kadına ya da sadece erkeğe mâl edilemez. Kime mâl edilir? En çok sevene, en çok emek verene, en çok elini taşın altına koyana mâl edilir. Edilmeli! Bunu başarabilen ama sonunda kaybettiğini sanan kadın ve erkeklerin gözlerinden öpüyorum. Çünkü; aşkta kazanan taraf yoktur, bunu sonra anlarsınız, ayrılığın acısını kaldırıp saklayabileceğiniz tek bir yer bulamazsınız. Siz şimdi sizi sakız gibi çiğneyip tükürdü sanırsınız, vaziyeti şaşırıp algıda hata yaparsınız. O sadece çiğnemiştir, siz tükürün gitsin. Haydi gelin bir ayrılık şarkısı söyleyelim, Allah gidenleri affetsin!
youtu.be/QKrx30AGWFA
Romanın baş karakteri Paşa çocuğu İffet Bey, halasından duyduğu bir aşk hikayesinin ve yaşadığı aşkın da derin tesiri altında kendini yakmış, ateşten gömlek giymiş ve o gömleğe petrol mavisi kravat takmış Meşrutiyetçi, mağrur, onurlu ve gururlu bir ADAM. Adının İFFET olması sebebiyle adeta kendi başını arabanın camına sıkıştırıp kendine tecavüz etmiş, bundan aşırı zevk almış ve zerre kadar pişman olmamış bir ADAM. Yıllar sonra aşkı, uğruna damgalandığı (sabıkalandığı) kadınla karşılaştığı ve bütün hayatını bir vehme kurban ettiğini anladığı anda bile ASİL.
Beni çok etkiledin İFFET Bey, beni çok sarstın. Son sayfada denizleri içsen de içinin yangınının sönmeyeceğini çok iyi biliyorum. Ben İstanbul'un rüzgarında uçuşanı toz sanmıyorum, hepsi küldür senin gibi. Bu illet (AŞK) senin gibi kaç adamı küle çevirdi de, küllerin hepsini kalbi yalandan bir LEYLA üfleyip gitti...Bu ibret dolu eseri okumanızı çok isterim ama yine her zamanki gibi siz bilirsiniz. İyi okumalar :)
··
755 Gösterim
4 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Bazı okur arkadaşlar kendi ismiyle paylaşmasa bile “Bu inceleme olsa olsa onundur.” diyebileceğimiz bir tarza sahip:)
Çok severek okudum. Şarkıyı ilk defa duyuyorum ama onu da çok sevdim. İncelemeniz gibi içtendi. Elinize sağlık Çağlayan. Okuma listeme aldım.
