İnsancıklarEdebiyat
İlk incelememi, Dostoyevski’nin ilk romanı olan “İnsancıklar” kitabı için yapmak istedim. Aynı şekilde okuduğum ilk Dostoyevski romanı da bu kitap oldu. Öncelikle “Sınav” filminde geçen bir cümle ile başlamak istiyorum, “ 8 yıl ilköğretim, 4 yılda lise, Eder 12 yıl. 12 yıl boyunca bu çocuklara neden hiç Dostoyevski okutmazlar düşündünüz mü? Bir şeylere uyanmasınlar diye.” Bu cümle sanırım bu kitaba çok uygun.
Çok yalın, anlaşılır, sade bir anlatımla Varvara ve Makar’ın birbirine duyduğu dostane sevgiyi, mektuplaşmaları ile anlatmaya çalışır. Eskiden dikkatimizi çekmeyen birçok şeyi, kitabı okumaya başlayınca bir bir hatırlıyorsunuz, adeta kitabı siz yazmışsınız gibi. Sefaleti, insanlar tarafından ciddiye alınmamayı, alay konusu olmayı, hastalığı ve hüznü o kadar iyi betimlenmiş ki bütün duyguları iliklerinize kadar yaşıyorsunuz. İnsan ruhunun her halini anlatma yeteneğinden çok, acının durumunu anlatmış Dostoyevski. Toplumsal meseleleri, insanı ve onun psikolojisini, o günkü şartları çok daha ötesinde yorumlamış.
(Spoiler) Kitabı bitirdiğimiz zaman ise Varvara’sız kalan Makar gibi başıboş, ne olup bittiğini anlamamış gibi kalıyorsunuz. Çok etkileyiciydi..
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.