“Yeteri kadar duyguya sahibiz ama bu duyguları ifade edecek sözcükleri bir yana bırakıyoruz, dolayısıyla da duygularımızı yitirmiş oluyoruz.”
“Bakabiliyorsan gör, görebiliyorsan fark et.”
Kırmızı ışıkta arabasında bekleyen bir adamın aniden kör olmasıyla başlar hikaye. Ama bu körlük bildiğimiz siyah bir körlük değil tamtersi bembeyaz...
İsimsiz bir ülkede isimsiz bir şehirde başlayan hikaye de karakterlerinde kim olduğu önemli değil. Karakterler adlarıyla değil sıfatlarıyla anılmakta. Yazar akıcı bir dil kullanmış, fakat okurken dikkatinizi çeken şey ise yazar konuşma çizgisi yerine cümleleri virgül getirerek devam ettiriyor, okumaya başladığınızda zaten alışıyorsunuz. :)
Jose Saramago’dan okudugum ilk romandı. Okuduğum memnun kaldığım bir kitap oldu. Anlatılmak istenen şey verilen mesaj çok güzeldi. Okunacaklar listesine eklenebilecek bir kitap olduğunu düşünüyorum.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.