Bu Böyledir
Yalın bir dille, basit hayatları anlatan yönüyle açılıyor mahallenin kapısı bize.
Karakterler hep bizim insanımız. Sonraki bölümde karşımıza çıkan Yorgancı Hafız karakterinin, Anadolu insanının vicdanının sesi olduğunu söylemek zor değil. Sürdürmekte ısrar ettiği şeyin de Anadolu vicdanını diri tutan irfan olduğunu görüyoruz.
Değiştirirken dönüştüreceği, dönüştürürken aslından koparacağı muhakkak her şeye karşı bir cephe yorgancı.
Son bölüm o ruhu dinlendiren, evinde hissettiren anlatım gidiyor yerine fantastik bir dil geliyor. Kapısı bir türlü bulanamayan ve çıkış yolu göstermeyen, ışıkları ile insanın gönül gözünü karartan lunapark bir metafor haline geliyor. Bizi kıskacına almış her şeye dair bir metafor.
İnsan, bu kalemin dokunduğu sayfalarda gezerken evindeymiş gibi hissediyor.
O her gün görmekten artık ayırt edici olmaktan çıkan, farkedemediğimiz eşyalar...
Kutlu’nun kalemi bu.
Hem çok basit ama aslında olağanüstü.
Anadolu insanı. Saf ve henüz temiz. Mahalle, camii, gönle dair bir iki söz ve yenileşme, değişme.. Değişirken dönüşme biraz da. Kutlu’nun kalemi biraz da bu.
Gözlerin gönlünle bir ahengi yakaladığında, bakmakla görmek arasındaki idrakin en koyu olduğu anda okuyunca ne söylemek istediğimi anlayacaksın.
Şöyle bir çıkışa yakın mıyım, nereye gidiyor bu kalabalık diye sorduğun anda, o yapay ışıklara teslim ettiğimiz her türlü değeri sana fısıldayacak minik bir eser. Tabi ki tavsiye
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.