·508 syf.····Okunma: 05 Şubat 2021 23:21 Insanın kendi dedesini bir kitapta okuması gerçekten çok enteresan bir duygu. Çocukken Cukurovanin bir köyünde yaşayan babaannem çıtır çıtır yanan sobanın başında Deli Durdunun hikayesini anlatmıştı bana. Tabi o dönem Ince Memed romanından haberim yoktu. Sonraları o hikâyenin aynısını bir televizyon filminde izleyince dikkatimi çekti ve Deli Durdunun Yaşar Kemal ustad tarafindan bir roman karakteri haline getirildiğini öğrendim. Değişik sebeplerle bugüne kadar Ince Memedi tümüyle okuma fırsatım olmamıştı. Çocukluğumda her yaz Çukurovada geçerdi. Ayrıca Tarihe de merakım olduğundan ve uzun süredir gurbette olduğumdan bu roman bana çok yönlü duygular yaşattı. Adeta Cukurovamin toprağımın kokusunu kokladım, Torosların havasını aldım, Gâvur dağlarının yaylalarında gezdim..
Soyum itibariyle beni ilgilendirmesi hasebiyle ayrıca belirtmem gerekiyor ki : Deli Durdu evet kötü namlı bir eskiyaymis , epey de can yakmış; ancak romandakinin aksine daha sonraları devletin tanıdığı aftan yararlanarak tövbe edip bir köye yerleşerek aile babası olmuş. Zaten dedem de onun evladı olarak doğmuş. Fakat çok geçmeden yaşadığı köyden birisinin atları çalınmış ve Deli Durdu geçmişinden dolayı olağan şüpheli olarak bir ıftira neticesinde Jandarma tarafından tevkif edilip Bahçe ilçesindeki karakola götürülmüş. Ve maalesef olmayan suçunu itiraf etsin diye işkenceyle öldürülmüş. Mezarının nerde olduğunu bilmiyoruz. Dedem yetim büyümüş, Allah ona da rahmet eylesin. Bir torunu olarak vefa adına bunları yazmasam olmazdı. Saygılar.