Küçük bir çocuğun bakış açısından, tıpkı onun yorumlayabileceği şekilde ve onun kurabileceği cümlelerle anlatılmış müthiş bir 'yoksulluk' değil de 'yoksunluk' hikayesi bence. Küçük Momo'nun küçük gibi görünen ama oldukça büyük dünyasından bize aktardıklarında, evet, yoksulluk var ama asıl anlatmak istediği o değil. Başka bir ülkede 'sığıntı' olmak ama kendi ülkesine de ait olmamak başta geliyor bence anlatmak istedikleri arasında. İyilik ve güzelliklerin de çokça yaşandığı bir ülkede 'kenarda olmak', insanca yaşamın nimetlerinden uzak olmak, seçemediğin bir anne-baba ve onların seçemediğin meslekleri yüzünden istenmeyen ve 'potansiyel tehlike olmak', Arap olmak, Yahudi olmak, zenci olmak... Irkçılığa yönelttiği çocukça kurulmuş gibi ama ağırlığından fazlasını taşıyan eleştirel cümleler. Akıp gitti okurken; kolay okunan ama çok şey söyleyen kitaplar listesinin en önemli üyelerinden bence.
Fransa'da, Paris'te hayat kadınlarının yasalardan gizledikleri çocuklarına bakmayı iş edinmiş Madam Rosa'nın ve onun evinde kendi deyimiyle 'temelli kalan' nadir çocuklardan olan Momo'nun sevgi, dayanışma ve sadakat hikayesi. Kitap harika ama Türkçe çevirisinde adının 'Onca Yoksulluk Varken' olarak çevrilmiş olması hikayenin özünü tam yansıtmamış, bunu belirtmek lazım.
395.jpg){kind=small}
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.