"Sonuç olarak," dedi, "en güzel ve tatlı günler çok şahane ya da çok heyecanlı şeylerin olduğu günler değil, kopmuş bir kolyeden birbiri ardına düşen inci taneleri gibi basit mutlulukların yaşandığı günlerdir bence." - Yeşilin Kızı AnnE 2
Yorumuma bu alıntıyla başlamak istedim çünkü bence bu kitabın bana verdiği hissi en iyi bu parça özetliyor.
Yeşilin Kızı AnnE 2 artık Anne'in biraz daha büyüdüğü, olgunlaştığı bir kitap. Yaşının büyümesiyle o çok sevdiğim uzun konuşmaları azaldı karakterimizin ama hayal gücü hala durmak bilmiyor. İlk kitaba göre daha durağan gelmesine rağmen kitabı okurken hiç sıkılmadım. O durağanlığın içindeki huzuru hissettim. Yine keşke Avonlea'da yaşasam dedim.
Eski karakterleri biraz daha sık görsek güzel olurdu diye düşünsem de yeni karakterleri çok sevdim. Hepsi kitaba farklı bir tat kattı bence.
3. kitabı okumak için sabırsızlanıyorum. Bu seri galiba ne zaman kendimi yoğun hayatımın karmaşasından kaçmak isterken bulsam verdiği huzurla beni kendine çekecek.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.