Batılı anlamda edebiyatımızın ilk telif romanı olan Taaşuk-ı Talat ve Fitnat eserinde Şemsettin Sami’nin bulunduğu dönemde ne kadar ileri görüşlü olduğunu ve bunu sade bir dille nasıl kaleme aldığını görüyoruz. Yazar ana karakterler kadar yan karakterlerede yer vermiş ve onlarında iç dünyalarına girmiş bu okuyucu açısından güzel bir detay.
Kitapta ilk ilgimi çeken kadınlara verilen değersizlik, eğitim haklarının elinden alınarak toplumdaki yerinin evde oturmak, dikiş dikmek ve ailenin uygun gördüğü kişi ile evlendirilmeleri, sokakta olan kadının edepsiz evde oturananı namuslu olarak gösteren ahlak bekçilerinin tavrı çok incitici.
Konu olarak iki gencin birbirlerine aşkı ve sonrasında yaşadıkları acı gelişmeler işlenmiş. Okurken ilk görüşte aşk olur mu diyorsunuz ama 150 yıl öncesi dönem koşullarına ve masum duygulara baktığınızda evet oluyor. Talat’ın Fitnat’a ulaşmak için kadın kılığına girmesi ve sokakta tacize uğraması her çağda mı değişmez dedirtiyor bizlere.
İkinci dikkatimi çekense yaş farkına bakılmadan küçük bir kızın zorla, kandırılarak başkasını sevdiği halde hiç tanımadığı yaşlı bir adama zengin diye görücü usulu ile bir eşya gibi evlendirmeleri oldu. Kitap her ne kadar aşk olarak görünsede toplumsal açıdan evlilik yapısının farklı bakış şekilleri ele alınmış.
Tanzimat döneminin en belirgin özelliklerinden tesadüfler serisini bu kitapta da görüyoruz. Kitabın sonu sizi şoka uğratıyor aman Yarabbi nasıl yani ama evlendiler, kimmiş o adam olabilir mi diye düşünürken aslında yazarın toplumu bu konuda bilinçlendirmek adına bu kadar sarsıcı kaleme aldığını anlıyorsunuz. Kitabın sonu acı sonla sizi karşı karşıya bırakıyor ve duyguların o dönem ne kadar gerçek ve masum olduğunu hissettiriyor.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.