Amin Maalouf'un Lübnan asıllı bir Fransa vatandaşı olduğunu biliyordum ve kitabın ismi bana bir çeşit "ait olamama/olduğu kimliği benimseyememe" kavramlarını ve bu "olamayışlar" içindeki bocalayışları çağrıştırmıştı fakat kitapta tam aksine; olduğu tüm aidiyetlerini benimseyen ve hepsini seven, hiçbirinden vazgeçmek istemeyen bir insanın görüşlerini okudum.
Doğduğumuz coğrafyanın bize yüklediği etnik kimliğimiz, yaşadığımız yerlerde öğrendiğimiz diller, kendi dilimiz, dinimiz, dış görünüşümüz, savunduğumuz ideolojik, siyasi görüşler, hatta belki dahil olduğumuz müzik toplulukları, sevdiğimiz film türleri, cinsel yönelimlerimiz... Hepsi bizi oluşturan parçalar, hiçbirinden vazgeçmek zorunda olmamalıyız ya da hiçbirinden ibaret olmamalıyız. Temelde bunu söylüyor aslında Amin Maalouf; doğuştan sahip olduğumuz yahut sonradan edindiğimiz kimlikler bizde yara olmamalı, aksine çeşitlilik oluşturmalı, kimliklerimizle övünebilmeliyiz onlardan utanmak yerine. Ve dengeyi kurmalıyız çünkü birinden birine fanatiklik derecesinde bağlı olduğumuz zaman bizi militan bir tavra bürümesi çok kolay olabilir, radikalleştirebilir ve aslında suç olan çoğu şeyi suç olarak görmememize neden olabilir. Ben özetle bu anlamları çıkardım kitaptan ve hiçbir alanda aşırılığı sevmeyen biri olarak söylediklerine katıldım yazarın.
Hak verdim Amin Maalouf'a çoğu yerde, özellikle sorduğu soruları çok değerli buldum. Her soruya vediğim cevap onunla aynı değilse de görüşlerini aktarış biçimini kendime çok yakın buldum. Karşısındakine kendi fikrini dikte etmeden kendini açıklama çabasını çok takdir ettim. Hiçbir kesimi yerden yere vurmamasını ya da tam aksine; göklere çıkarmamasını da aynı şekilde takdir ettim. Kesinlikle okunmaya değer bir kitap bence, oldukça da kolay okunan bir kitap ayrıca; aidiyet ve kimlik üzerine okuma yapmayı seven herkese tavsiye ederim.
·
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.