’biliyor musun insan günbatımı çok seviyor içi üzgünken’ cümlesini bilmem kaçıncı kez okumamla daha bi’ anladığım kitaptır.
ara ara okuduğumda sanki ilk okuduğum otobüs yolculuğumdaki an’a yeniden dönüyor gibi hissediyorum.
içimin içi üzgün hissettiğinde okumak daha bi’ anlamlı hale geliyor. çocuk kalbimi mutlu hissettiren kitaptır.