Kitabı arkadaşımdan ödünç aldığımda eve dönüşte otobüste heyecanla ilk sayfaları okudum daha sonra iki aydan daha uzun bir süre birkaç sayfa okuyup okuyup kenara bir yere bıraktım. Son iki günde artık yeter deyip okumaya başladım kitabı.
Kitabın giriş kısmında az da olsa bir heyecan vardı ama ortalara doğru ilerledikçe betimlemeler bana çok sıkıcı geldi. Son çare güzel, kitabın temasına uyacak fon müzikler ile okumaya devam ettim. Arada sırada kitap bana esrarengiz bir hava sunar gibi oldu, tüm betimlemelerden sıyrılıyor birden bir olay oluyor ve tak bölüm bitiyor tekrar adanın betimlemesi yapılıyor ,olayın devamında gelişecek tepkileri sizin aklınızdan kurmanızı istiyor sanki.
SPOİLER! ! !
Son altmış sayfada ortalarda kaybolan heyecan domuzcuk'un gözlüğü aracılığı ile yakılan ufak kıvılcımlı ateşler gibi oldukça yavaş bir biçimde geri dönmeye başladı. Simon'un paraşüt ile adaya düşen adamın ölüsünü bulması olayı anlatayım derken ölüme kurban gitmesi ,domuzcuk'un daha da trajik bir şekilde ölmesi (açıkçası adadan kurtulmasını en çok istediğim karakterdi) ve ardından Ralph'ın ölümden ve vahşilerden kaçışı bunların hepsi bana göre kitabın en heyecanlı bölümleriydi. Sonu bana göre gayet tatmin ediciydi. Okuduğunuz için teşekkürler.
Bu benim ilk kitap incelemem eksiklerim ,yazım yanlışlarım, hatalarım var ise özür dilerim.
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.