Çehov'un okuduğum ikinci kitabi. Tek kelimeyle kalemine, üslubuna hayran kaldim. Kitap 68 sayfa olmasina rağmen içindeki yoğunluk, felsefi düşünceler, topluma gönderdiği ince elestiriler okurken insani icine cekiyor. Neredeyse her satirın altini cizerek tekrar tekrar dönerek okudum.
Akil hastanesine kapatılan ivan Dmitriç'inin düşünceleri o kadar mantikli ki insan okurken o ıçerdeyse biz neden dışarıdayız dedirtiyor.
Velhasıl herkesin en kisa zamanda okumasi gereken bir klasik. Kitabi bit alınti ile noktalıyorum..
.. Ancak sizde biliyorsunuz ki onlarca, hatta yüzlerce deli özgürce dışarıda dolaşiyor, çünkü cehaletiniz yüzünden onları sağlıklı olanlardan ayırt edemiyorsunuz.