“Selvi boylum al yazmalım benim...”
Kitaba başladığımda İlyas’a hayran kalmıştım. Ama kitabın ortalarında İlyas sadece Asel’i değil beni bile hayal kırıklığına uğrattı.
Hırsın uğruna her şeyi kaybettin İlyas. Aşk sadece cesur olmayı değil, emek vermeyi de gerektiriyor İlyas.
.
Asel çok sevdi İlyas’ı. Bundan bir şey diyemedi. Sustu.
Asel’in suskunluğu o kadar güçlüydü ki, beni de susturdu. İlyas’a çıkarılacak çok ses varken, kocaman bir sessizlik etrafa büründü.
..
“Selvi boylum al yazmalım” diyince gözümde canlanan tek şey ; kırmızı bir kamyon, güzel bir kadın ve iki erkekti. Güzel bir aşk yaşanıyor sanıp oradaki diğer erkeğin (Baytemir’in) ne işi var derdim.
.
Meğerse asıl sevgi Baytemir’deymiş. Asıl emek onun gönlünde, onun kalbindeymiş.
Baytemir büyük bir acı yaşayan ama asla karakterinden ödün vermeyen yürekli biriymiş.
..Baytemir sevdi Asel’i. Emek vererek, gönül vererek...
.
.
Sevgi neydi ? Sevgi, sahip çıkan insan eli, sevgi emekti.
·
69 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Selvi Boylum Al Yazmalım Filmi Üzerine
Selvi Boylum Al Yazmalım filmini çoğumuz defalarca izledik. Hüzünlendik, burulduk, burkulduk, yarım kaldık, böyle olmamalı dedik, sonunu değiştirmek istedik.
İlyas mı hakediyordu Asya'yı yoksa Cemşid mi?
Asya niye sevdiği adamı değil de Cemşid'i seçti?
Sevgi neydi dedik. Dedik de dedik.
Çoğumuz emek sevgiden değerlidir dedik.
Bir kısmımız sevgi emektir dedik. Herkes kendine göre bir yorum getirdi.
Filme iki farklı pencere açıyorum;
Birincisi herkesin farklı bir kelime ile telâffuz ettiği duygunun adı nedir? Sevgi, aşk, sevda. Doğru kelime hangisi? Bu konu hakkında milyarlarca şiir, roman, müzik ve film yapıldı ama hala tanımı yapılamadı. Eksik kaldı daima. Bana göre aşk daha çok arzu ile ilgili bir şey. Sevgi ise bazılarının bilerek kullandığı bir tuzak, bazılarının ise toyluktan düştüğü yanılgıdır. Her şeye sevgi duyulabilir. Çocuğa, kardeşe, anneye, babaya, kitaba, arabaya, bir hayvana, bitkiye velhasıl bir çok şeye sevgi duyulabilir. Bence doğru kelime sevdadır. Sevda arzu, haz, istek, şehvet gibi duygular için kullanılmaz. Onları karşılamaz. Yani sevda aşk değildir. Sevda bir metaya duyulan istek veya beğenme veya merhamet gibi duyguları da karşılamaz. Yani Sevda sevgi de değildir. Sevdanın sebebi, mantığı, beklentisi yoktur. Sevda ruhsal, kalpseldir. Filme bağlarsak, iyimser yanı aşk dememiş. Ama sevda da dememiş. Sevgi demiş. Gördüğünüz gibi de bir nedene bağlamış sevgiyi. Bir karşılığa. Emek demiş, iyilik demiş... Evet bu bağlarla bir çok şeyi sevebiliriz. Bu şeyler de genellikle nesneldir. Zaten sevgiyi Cemşid için kullanmış. Zira Cemşid'e sevdalı değil.
Bir diğer pencere ise Asya. Asya öyle zannedildiği gibi masum bir karakter değildir. Aslında Asya her iki tarafa da ihanet ediyor. Huzuru ve çocuğu için hiç sevmediği bir adamı seçiyor. Bu Cemşid'e ihanettir. Aslında emek için de seçmedi Cemşid'i. Minnet için seçti. Çocuğu için seçti. Diyor ki Samet onu babalığa seçmişti. Demek Samet diğerine baba deseydi o da Cemşid'i seçmeyecekti. Zaten dikkat ederseniz İlyas aklına geldiği ve arzusu uyandığı için Cemşit'in yatağına yatıyor. Öbür tarafta ise sevdiği adamı yine huzuru ve çocuğu için feda ediyor. İlyas'ın yaptığı tartışılır tabi, o ayrı bir konu. Ama madem sevda diyoruz o zaman onun uğruna herşeye katlanacağız. Sevda uğruna İlyas'a bile bir şans daha verilebilir. Cemşid de zannedildiği gibi masum değildir. Verdiği emek, iyilik Asya'yı kazanmak içindi. Bunun için başkasının çocuğunu bile evlat kabul etti. Asya'nın gitmemesi için her şeyi yaptı. Yok şöförleri gözü tutmamış, yok kimisinin camı kırıktı, yok Samet daha iyileşmemiş, yok Samet biraz daha büyüsündü... Yani önce Asya'yı kazanıp sonra emek vermedi, Asya'yı kazanmak için emek verdi. Evet sevgi emektir ama Sevda emek değil... Sevda için emek verilir ama emek için sevdalanılmaz...