macondo isimli semtimizde, 6 nesil boyunca yaşayıp giden bir ailenin hikayesini anlatan bir eser.. çok zorlanarak bitirdim gerçekten en son ne zaman bir kitabın bu kadar ittire kaktıra sonuna geldim hatırlamıyorum.. her kuşakta doğan erkek çocuklarına ya jose arcadio ya da aureliano adı koyuluyor ve "kişinin kaderi isminden pay alir" sözünü doğrularcasına jose arcadiolar güçlü kuvvetli heybetli birileri olurlarken, aurelianolar önsezili, içe kapanık ve mülayim kimseler oluyorlar.. bir süre sonra amcalar dedeler görümceler birbirine giriyor zaten.. ailede türlü çeşitli ahlaksızlıklar gırla giderken, torununun torununu gören ve ölene kadar evi çekip çeviren ursula nineye sempati duydum en çok.. her yeni jenerasyondakilerin başına gelenler bir öncekininkilerin tekrarı gibi oluyor, biraz fazla durağan ve sıkıcı geldi hikaye bu nedenle bana.. ama zevkler ve renkler tartışılmaz demişler, gabriel garcia marquez abimiz bu eserle nobel almış en nihayetinde.. beğenenleri de olur elbette..
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.