İnsan psikolojisini incelemede, psikolojik tahliller konusunda en başarılı yazar bana göre Stefan Zweig. Bu kitapta da bu özelliklerini ön plana çıkarıyor.
Dil ve anlatımı sade, akıcı ve elbette etkileyici. Harika tasvirler yapıyor, olayı veyahut mekânı yaşatıyor.
Kitaba gelecek olursak; kocasını aldatan Irene, sevgilisinin metresinin yaptığı şantajlar sonucu utanmayla beraber büyük bir korkuya kapılıyor. Bu korkuya boyun eğiyor ve şantajcının bütün isteklerini yerine getiriyor. Irene artık korkusunun esiri olmuş durumdadır. Eski neşeli halinden eser kalmamıştır. Tedirginlik ve mutsuzluk içerisinde günlerini geçirmektedir. Kocasına itiraf etmek, ondan özür dilemek istiyor, fakat buna da cesaret edemiyor. Bu büyük korkuyla daha fazla yaşayamayacağını düşünerek intihar etmeyi düşünüyor. Kocası ondaki gariplikleri görüp Irene’i takip ediyor. Eczaneden intihar etmek için ilaç alacağı sırada kocası Fritz gelip Irene’i alıp eve götürüyor. Irene’e bütün olanları anlatıyor, korkmaması gerektiğini, şantajcı kadının bir daha gelmeyeceğini, o kadını kendinin tuttuğunu anlatıyor. Kadını tutan Irene’in eşidir ve ona yanlış bir şey yaptığını göstermek istemiştir. Sonrasında Irene’in ne kadar pişman olduğunu görmüştür.
Kitabın genel olarak anlatmak istediği; korkularımızın çoğu zaman bizi esir aldığı, mantıklı kararlar almamızı engellediğini gözler önüne sermektir. Zweig’in da dediği gibi: “Korku cezadan çok daha beterdir, çünkü ceza bellidir, ağır da olsa, hafif de, hiçbir zaman belirsizliğin dehşeti kadar, o sonsuz gerilimin ürkünçlüğü kadar kötü değildir.”
Bütün Zweig kitapları gibi etkilendiğim bir kitaptı. Okurken keyif aldım. Herkese önerebileceğim kitaplara bir yenisi daha eklendi. Şimdiden keyifli okumalar…
·
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.