Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 59 dk.
Sayfa Sayısı:
70
Basım Tarihi:
Ocak 2022
İlk Yayın Tarihi:
1910
Yayınevi:
Türkiye İş Bankası Yayınları
Orijinal Adı:
Almanca: Angst
Orijinal Dil:
Almanca
Orijinal Ülke:
Avusturya
ISBN:
9786053325017
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
65 diğer baskı · Tümünü Göster
Korku
100bin okunmaTürkiye İş Bankası Yayınları · Ocak 2022 · 70 s.
Korku
5,3bin okunmaParodi Yayınları · 2018 · 104 s.
Korku
3.684 okunmaİndigo Yayınları · Şubat 2018 · 96 s.
Korku
2.695 okunmaAnonim Yayıncılık · Mayıs 2020 · 112 s.
Korku
1.734 okunmaKoridor Yayıncılık · 3 Mart 2020 · 88 s.
Korku
1.626 okunmaPanama Yayıncılık · 2017 · 120 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
KORKU
Stefan Zweig’in Korku adlı eseri, insan ruhunun en zayıf noktalarına inen güçlü bir psikolojik anlatıdır. Düzenli ve saygın bir hayat süren Irene Wagner, yaşadığı yasak ilişkinin ardından yakalanma endişesiyle kendi zihninde kurduğu bir korku dünyasının içine hapsolur. Zweig, korkuyu dışsal bir tehditten çok, suçluluk duygusunun beslediği yıkıcı bir güç olarak ele alır. Irene’in her ayrıntıda tehlike araması, korkunun mantığı nasıl felç ettiğini açıkça gösterir. Akıcı ve yoğun anlatımıyla eser, okuru karakterin iç çatışmasına ortak eder ve korkunun insanı yavaş yavaş ele geçiren, kaçışı olmayan bir duygu olduğunu çarpıcı biçimde hissettirir.
Artık insanları tanımak için zaman kaybetmiyorum.
Nasıl olsa onlar zamanı gelince yaptıklarıyla kendilerini tanıtıyorlar...
(Paul Auster)
!! Dönemimizi ve okuduğum bu kitabı bir cümlede anlat deselerdi; "Herkesten her şeyi bekle ama kimseden birşey bekleme" olurdu.
!! Dönemimizde en tehlikeli şey nedir diye sorsalar; doyumsuz bir erkek kadar doyumsuz bir kadın derdim.
!! Peki bir insanı vicdanıyla baş başa bırakmanın en iyi yolu nedir diye sorsalar; ya affedin derim ya da affetmeyin, silip atın derim.
!! İhanet yalanla birleşmiş iki günahın toplamıdır. Bu ihanet kendisiyile korkuyu da beraberinde getirir. Ya kaybetmek istemediklerinden ya da kaybettiklerindendir bu korku. Yalanın fazlası kaybetmeye götürür insanı, ihanetin ağırlığı korkuya taşır sizi. Peki korkunun fazlası intihara sürüklemez mi?
!! İhanet bulaşıcı bir hastalık gibi. Zavallı insanlara özel bir yetenek. Mutluluk katlanarak artar, yalan katlanarak artar, ihanet saklandıkça ağırlaşır öyle değil mi?
Stefan zewig'ten öğrendiğim şey bu. İhanetin bilerek bilmeyerek topluma sürülmesi.
Bilmeyerek yapılan ihanet ve bilerek yapılan ihanetin arasındaki fark nedir biliyor musunuz? Kaybettiklerinizdir. Bilmeyerek yapılan bir ihanet sizi seven insanı kazanmadan kaybetmektir ve bilerek yapılan ihanette şerefini ve karakterini bir yalana satan insanın, kendini seven insanı kazanıp kaybetmesidir. Hangisinin size daha acı verdiğine siz karar verin.
Peki neden hep Stefan'ın kitaplarında ihaneti ve sevgiyi, boşluğu okuyorum bilmiyorum ama kitaplarını okurken, sevipte kaybettiğin insanların eşyalarını toplamaya çalışmak gibi hissettirdiği duygu.
Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu'nda bir adamın bilmeden yaptığı ihaneti kaleme almış ve Korku kitabında bir kadının bilerek yaptığı bir ihaneti kaleme almış. Okumak istediğiniz karakter size kalmış.
Bir insan hayatınızı
Zweig’in Korkusu, insan ruhunun görünmez dehlizlerine inen kısa ama sarsıcı bir yolculuk gibi. Benim için bu kitap, “vicdan” kelimesinin ağırlığını yeniden hissettirdi. Irene’nin yaşadığı korku sadece bir suçun değil, insanın kendine yabancılaşmasının yankısıydı.
Zweig, bir anlık hatanın nasıl tüm benliği esir alabileceğini öyle ustaca anlatıyor ki, sayfaları çevirirken ben de karakterle birlikte nefesimi tuttum. Korkunun, dışarıdaki bir tehditten değil, içeride büyüyen pişmanlıktan beslendiğini fark ettim.
Bu hikâyi okurken en çok düşündüğüm şey şu oldu: İnsanı tüketen olaylar değil, kendi zihninde kurduğu hapishanedir. Irene’nin korkusu aslında hepimizin içinde bir yerlerde duran, bastırılmış bir gerçeğe ayna tutuyor.
Kısacık bir novella olmasına rağmen, Zweig her satırında insan doğasının karmaşıklığını anlatıyor: gurur, suçluluk, utanç ve o bitmek bilmeyen vicdan sesi…
Son sayfayı kapattığımda, sessizlik bile biraz ağır geldi.
Korku; insanı diri tutar derler ama...·70 syf.·1000Kitap
8/10
2020 62. kitabı
-Spoiler içermez-
Korku; kendini en fazla hissettiren duygulardan biridir nazarımda. Şaşkınlık gibi kısa sürmez, aşk gibi parlayıp sönmez, üzüntü gibi unutulup gitmez... Yıllarca aynı frekansla korkabilir bir insan. Korkmaya uykusunda bile devam edebilir. Korku rüyalara bile sirayet edebilir. Korkuyu alt etmek zordur, öğrenmemiz gereken şey onunla birlikte yaşamaktır belki de. Şayet korkuyla nasıl baş edeceğini bilmezse insan onun tutsağı olur. Artık hayatının geri kalanına kendisi değil korkuları hükmeder. Huzurunu kaybeder, iradesini kaybeder, muhakeme yeteneğini, özgüvenini, neşesini kaybeder. İşte korkunun ne denli güçlü olduğunu bilen Zweig, kitabının merkezine bu duyguyu oturtmuş, ortaya kısa ama etkili bir eser çıkarmıştır.
Kocasını aldatan Irene, sevgilisinin metresinin uyguladığı şantajlar karşısında utanmayla karışık korkuya kapılır. Bu korku onu ele geçirir ve şantajcısına boyun eğer. Her isteğini yerine getirmesine rağmen şantajcı her seferinde daha fazlasını ister. Çünkü bir kere boyun eğmiştir artık. Korktuğunu göstermiş, onu cesaretlendirmiştir. Böylece günden güne hem maddi hem de manevi kayıplar yaşamaya başlamıştır. Sokağa çıkamaz, kocasının her hareketinde ve konuşmasında ima arar olmuştur, kendini neşeli göstermeye çalıştıkça hareketleri sunileşmiştir, değişmiş ve bu değişimi herkes tarafından farkedildiği için üzerinde baskı hissetmeye başlamıştır. Üstelik kocasının kendine karşı şefkatli davranışları ona kendini daha kötü hissettirmiştir çünkü bu onun çektiği azapları azaltmak yerine artırmıştır. İtiraf etmek, af dilemek istemiş ancak bu gücü kendinde bulamamıştır. Korkuyla yaşamayı da beceremeyince son çare olarak ölüme başvurmuştur ve devamında ne olduğunu söyleyerek spoiler vermeyeceğim merak etmeyin.
Irene'nin kocası Fritz... Bu karaktere
Zihnin Mahkemesi
Zweig’in Korku’sunu okurken en çok zihnin kendi kendine kurduğu tuzaklara takıldım. İnsan, işlediği bir hatayı dışarıdan kimse bilmediği hâlde kendi içinde bin kere cezalandırıyor. Suçluluk, vicdan ve korku öyle bir üçgen kuruyor ki, karakterin yaşadığı baskıyı okurken, ben bile daraldım. Belki de asıl mahkeme dışarıda değil, insanın kendi içinde kuruluyor. Kitap bana, bazen en ağır yargıcın kendi zihnimiz olduğunu hatırlattı.
Korku isimli kitapta ana karakter Irene, sekiz yıllık evliliğinden biri oğlan biri kız olmak üzere iki tane çocuğu bulunan bir kadındır. Eşi mahkemelerde avukatlık yapmaktadır.
Monoton yaşamına farklı renkler katmak isteyen Irene bir piyanist ile gizli bir aşk yaşamaya başlar. Kaçamak ilişkilerini sürdürdükleri bir gün adamın aşığı olduğunu iddia eden bir kadın çıkar karşısına. Bu andan itibaren korku Irene’nin ruhunu etkisi altına alır.
Kadının yapmış olduğu şantajlara boyun eğen Irene, her istenileni yerine getirmeye çalışır. Şantaj yapan kadının Irene’nin evine isimsiz mektuplar göndermesiyle korkunun boyutu Irene’nin davranışlarında farklılıklar yaratmaya başlar. Yaptığının öğrenilmesinden, her şeyin açığa çıkmasından, olacakların bilinmezliğinden derin bir korku kuyusunun içine düşer. Ev halkı da bu durumun farkındadır. Özellikle Irene’nin eşi kendisini göz hapsi altına almıştır.
Evde durmayan Irene, korkunun sonucunda kendisini eve kapatıp farklı şeylerle ilgilenmeye çalışıp olanları unutmaya çalışır. Evde sakin kalmaya çalıştıkça daha çok buhran içerisine girer. Kocasına her şeyi itiraf etmek ister ama bilinmezliğin verdiği korku boğazını sıkıp konuşmasını engellemektedir.
Korkunun Irene üzerinde olumlu sonuçlar doğurduğu konular vardır. Özellikle evliliğin sıradanlığını değiştirmek için hiç çaba göstermediğini ve çocuklarına yeteri kadar ilgi göstermediğini fark eder.
Kitabın sonlarına doğru bu kadar korkuya Irene kesinlikle intihar eder düşüncesi, sizin gibi Irene’nin de aklına gelir. Ama kitaptaki son bölümde her şeyin aslında çok farklı bir durum olduğunu anlayacaksınız.
Keyifli okumlar dilerim…
Savaş Sonrası Kaos ve Korkunun Egemenliği
Stefan Zweig'ın "Korku" romanı, okuru ürkütücü bir gerilim ve endişe atmosferine çeken, insan ruhunun en derin korkularını ve çaresizlik duygularını ustalıkla tasvir eden etkileyici bir eser. Roman, Avusturya'nın Birinci Dünya Savaşı sonrası kaotik atmosferinde geçen ve kimliği bilinmeyen bir adam tarafından takip edildiğini hisseden bir adamın yaşadığı dramatik olayları anlatıyor.
Zweig, roman boyunca okuru gerilim ve merak duygusu içinde tutmayı başarıyor. Kimliği bilinmeyen takipçinin her an ortaya çıkabilecek olması ve kahramanın çaresizliği, okuru da hikayenin içine çekiyor. Yazar, kahramanın iç dünyasını ve yaşadığı korkuyu ustalıkla tasvir ederek, okurun da kahramanla empati kurmasını sağlıyor.
sadece bireysel bir korkuyu değil, aynı zamanda toplumdaki genel bir korku atmosferini de yansıtıyor. Savaş sonrası kaos ve belirsizlik, insanların birbirine olan güvenini zedeliyor ve paranoyanın yayılmasına yol açıyor. Yazar, bu atmosferi ustalıkla tasvir ederek, okurun da bu korkuyu hissetmesini sağlıyor.
Romanın en etkileyici yönlerinden biri, Zweig'ın insan ruhunun en derin korkularını ve çaresizlik duygularını tasvir etmesidir. Kahramanın kimliği bilinmeyen takipçiden duyduğu korku, onu paranoyak hale getiriyor ve gerçeklik algısını kaybetmesine yol açıyor. Yazar, bu durumu ustalıkla tasvir ederek, okurun da kahramanın çaresizliğini hissetmesini sağlıyor.
sadece gerilim ve korku türü sevenler için değil, aynı zamanda insan ruhunun derinliklerini ve toplumdaki genel korku atmosferini anlamak isteyenler için de oldukça etkileyici bir eser. Zweig'ın ustalıklı kalemi ve sürükleyici anlatımı, okuru romana bağlamaktan ve sonuna kadar merak içinde tutmaktan asla vazgeçmiyor.
Stefan Zweig yazdığı kitaplarda kurgusuyla bizleri şaşırtmaya devam ediyor. İnsan Stefan Zweig kitaplarını okurken neden 79-80 sayfa diye sitem ediyor. Öykülerin kitapların tadı damağımızda kalıyor.
Yazarımızın yazdıkları, yaşadıkları, içsel çelişkileri ve duygu durumları tamamen bizleri anlatıyor.
Korku kitabımızda; zengin bir avukatın eşi olan irene bir gün bir piyanist ile aşk yaşıyor. Aşk yaşadığı piyanistin sevgilisi ireneye şantajlar yaparken ireninin yaşadığı korku ağır basarken ölümü göze alır ama ölüm ireneyi bulur mu kitabı okumalısınız.
Eşini aldatan bir kadının yaşadığı psikolojik yönü ağır bir kitap. Korku insana yapmayacağı şeyleri birdenbire yaptırırken elinde olanın değerini anlamasının farkına vardırıyor.
Kısacık, akıcı ve müthiş tahlilleri ile sizleri sürükleyecek bir eser.
Keyifli okumalar.Geçmişin Travmaları, Geleceğin Korkuları
8/10
Kahramanımız, kusursuz görünen hayatının ardında yatan derin bir korkuyu gizlemektedir. Bu korku, onu esir almış ve her adımında onu takip eden bir gölge gibidir. Hikayenin her sayfası, kahramanın gerilim ve endişeyle dolu zihninin labirentlerinde bir yolculuktur.
Yazar, sade ve yalın bir dille, karmaşık duyguları ve hisleri ustalıkla aktarır. Kahramanın yaşadığı korku, sadece bireysel bir korku değildir. Aynı zamanda, o dönemdeki toplumun siyasi ve sosyal gerilimlerini de yansıtır. Birinci Dünya Savaşı'nın ardından sarsılmış bir toplumda, belirsizlik ve kaygı hakimdir. Bu atmosfer, kahramanın korkusunu daha da besler ve onu çaresizliğe sürükler.
Roman boyunca kahraman, bu korkuyla yüzleşmeye ve ondan kurtulmaya çalışır. Fakat her adımda yeni engellerle karşılaşır. Geçmişinden gelen travmalar, onu geçmişe hapseder ve geleceğe dair umut ışığını söndürür. Yazar, kahramanın bu mücadelesini tasvir ederek, insan ruhunun direncini ve umudunu da vurgular.
Korku, sadece sürükleyici bir hikaye olmanın ötesinde, insan psikolojisi üzerine derin bir incelemedir. Yazar, korkunun kaynağını ve insan üzerindeki etkilerini ustalıkla analiz eder. Roman, okuru kendi korkularıyla yüzleşmeye ve onları yenmeye teşvik eder.
Bu romanı okuduktan sonra, korkunun sadece bir duygu olmadığını, aynı zamanda insan ruhunun karmaşık bir yönü olduğunu da anlayacaksınız.
Zweig, “Korku”da bir burjuva kadınının iç dünyasını mercek altına alıyor. Eserin baş kahramanı Irene Wagner, varlıklı bir avukatla evli, dışarıdan bakıldığında kusursuz bir hayatı olan bir kadındır. Ama o, evliliğin tekdüzeliğinden sıkılmış, yasak bir aşka yelken açmıştır. Tam da bu sırada, gizemli bir kadın tarafından şantaja uğrar ve Irene’in hayatı içten içe bir çöküşe sürüklenmeye başlar. En baskın duygu: korku.
Temalar:
• Vicdan azabı ve suçluluk: Irene’in yaşadığı en derin şey aslında suçluluk duygusudur. Onu tüketen korkunun kaynağı da bu.
• Burjuva ahlakı: Zweig, dönemin Avusturya toplumuna da eleştirel bir gözle bakar. Görünürde düzenli ve “saygın” olan hayatların arkasındaki çürümüşlüğe işaret eder.
• Psikolojik çözümleme: Zweig’in alametifarikası… Karakterinin ruhunun katmanlarını bir psikiyatrist titizliğiyle, ama şiir gibi bir dille açar.
Yazarın Üslubu:
Zweig’in dili her zamanki gibi zarif, akıcı ve insanın ruhunu didik didik eden türden. Irene’in kafasının içindeki o çalkantıyı öyle güzel anlatır ki bazen onunla birlikte nefessiz kalırsın, bazen onun kadar tedirgin olursun.
Samimi Değerlendirme:
İnsanın kendi içindeki hesaplaşmasını bu kadar sade ama bu kadar vurucu anlatabilmek herkesin harcı değil. Korku, sadece bir yasak ilişki hikâyesi değil; aslında en çok da insanın kendi vicdanıyla karşı karşıya kaldığında neler hissedebileceğine dair bir hikâye. Zweig’in yazdıkları, insanın en gizli taraflarına dokunuyor. Okurken “ben olsaydım?” diye sormadan edemiyorsun. Korku’nun boğuculuğu, yalnızca karakteri değil, okuyucuyu da sarıyor.
Kimler okumalı?
• Psikolojik derinliği olan kısa ama yoğun metinleri sevenler,
• İç hesaplaşmaları, vicdanla boğuşmayı merak edenler,
• Stefan Zweig’le tanışmak isteyenler için güzel bir başlangıç.
Keyifli
Yazar Hakkında
Stefan ZweigYazar · 187 kitap
Stefan Zweig, Avusturyalı yazar ve gazeteciydi. Edebi kariyerinin zirvesinde olduğu 1920'li ve 1930'lu yıllarda, dünyanın en çok çevrilen ve en popüler yazarlarından biriydi.
Zweig, Viyana, Avusturya-Macaristan'da büyüdü. Honoré de Balzac, Charles Dickens ve Fyodor Dostoyevski gibi ünlü edebiyatçılar hakkında Üç Büyük Usta (1920) ve belirleyici tarihsel olaylar hakkında Yıldızın Parladığı Anlar (1927) adlı tarihsel incelemeler yazdı. Ayrıca Joseph Fouché (1929), Mary Stuart (1935) ve Marie Antoinette'nin biyografilerini yazdı. Zweig'ın en bilinen kurgu eserleri arasında Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu (1922), Amok Koşucusu (1922), Korku (1925), Karışık Duygular (1927), Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört Saat (1927), psikolojik roman Sabırsız Yürek (1939) ve Satranç (1941) yer almaktadır.
1934 yılında Almanya'da Nazi Partisi'nin yükselişi ve Avusturya'da Ständestaat rejiminin kurulmasının bir sonucu olarak Zweig, İngiltere'ye göç etti ve 1940 yılında kısa bir süre New York'a ve daha sonra yerleştiği Brezilya'ya taşındı. Son yıllarında bu ülkeye aşık olduğunu ilan edecek ve Brezilya, Geleceğin Ülkesi adlı kitabında bu ülke hakkında yazacaktı. Yıllar geçtikçe Zweig, Avrupa'nın geleceği konusunda giderek daha fazla hayal kırıklığına uğradı ve umutsuzluğa kapıldı. 23 Şubat 1942'de Petrópolis'teki evlerinde eşi Lotte ile birlikte aşırı dozda barbitürattan ölü bulundu. Eserleri birçok film uyarlamasına temel oldu. Zweig'ın anı kitabı Dünün Dünyası (1942), I. Franz Joseph yönetimindeki Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun çöküş yıllarındaki yaşamı betimlemesiyle dikkat çeker ve Habsburg İmparatorluğu hakkındaki en ünlü kitap olarak anılır.
