Japon edebiyatından okuduğum ilk kitap. Aslında daha çok Yukio Mișima ile tanıştığım bir kitap oldu diyebilirim. Çünkü kitapta yazarın çocukluğunda bilinçaltına yerleşmiş olan birçok unsuru hissediyorsunuz. Baskılar ,kötülükler ve nefret. Çocukluğundan ruhuna yerleşmiş dehşeti Mișima hakikaten büyük bir soğukkanlılıkla yazmış.Deniz kitapta çok muhteşem ve efsanevi tasnif ediliyor. Bence yazar Deniz 'i içinde inandığı ve sadece ona gitmeye onun için hayatın yaşamaya değer bulduğu şeye karşı sembol olarak kullanmıș. Denizinden vazgeçip aşkına gelen denizciye nefreti de bundan olsa gerek.
Kitabın konusu : 13 yaşındaki Noburo, dul olan annesi ile birlikte yaşıyor. Bir gün annesi bir denizci ile tanışıyor. Arkadaşlarıyla çete kuran Noburo, daha önceden kahraman olarak gördüğü denizcinin, artık denize gitmeyi bırakmasını onlar gibi normal kıyı insanı olmasını kaldıramıyor.
Kitabın unsurlarından bahsedecek olursam, olay örgüsü çok yok yani diğer romanlar gibi değil, akış olaylarla değil betimlemelerle sağlanmıș. Kısa bi kitap olması nedeniyle çabuk bitiyor fakat bence Japon edebiyatı ile tanışmak için kesinlikle ilk kitap olmamalı. Çünkü konu dehşet üstüne ve okurken bu ne böyle dediğim yerler vardı. Kınayacağınız bir çocuğun hikayesini okuyorsunuz yani. Fakat betimlemelerin şiirselliği gerçekten çok güzel. Bir anime film izler gibi okudum kitabı. Diyeceğim o ki bu kitabı okuyacaksanız konusu veyahut anafikri için değil betimlemeler için okuyun. Yoksa hüsrana uğrayabilirsiniz. Ve kesinlikle çocuklar için hiç uygun bir kitap olmadığını düşünüyorum. Doğru yorumlanmazsa farklı etkiler yaratabilir.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.