Bu aralar klasiklere yöneldim. Alan okumaları yapmadan önce son klasiğimi okudum. Biraz ruh karartıcı. Normal. Adı üzerinde. Bu eseri Victor Hugo abimiz zamanında rağbette olan idam cezasını eleştirmek için yazıp başlarda ismini dahi gizlemiş. Önsözü oldukça uzun ama yaşadığı ülkenin siyasi fikrini ve bulunduğu tabaanın düşüncelerini bilmek yerinde oldu. Kitapta idam mahkumunun ağzından yaşadıkları anlatılıyor ve geriyor. Fakat empati kurabilmek için cezasını bilmek iyi olabilirdi. Evet idam, bir canın yok edilmesi, bunu halkın heyecanla izlemesi ve toplumda arsızlığa dönüşmesi tabi ki kötü. Fakat ceza da aslolan caydırılıksa idama bu kadar yüklenilmeli mi bilemedim. Günümüzde suçlar bu kadar artmışken ve caydırılık olmadığı için kadın cinayetleri, pedofili iğrençlikleri ve daha iğrenç suçlar işleyen bir insanın idam edilmesi bana hiç mantıksız gelmiyor. Hapis göze alınır ancak idam göze alınmaz. Yine de tartışılır bi konu. Kitabı sevdim,düşündürücüydü. Bu kadar.
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.