SPOİLER İÇEREBİLİR!
Raporuma ana karakterin umursamaz halleri, hayatını gelişigüzel yaşayışı ve annesine karşı olan duyarsızlığının beni çok rahatsız etmesi ile başlamak istiyorum. Bunun asıl nedeninin sevgi nedir ve değer nasıl bilinir gibi sorulara yabancı bir ailede çocukluğunu geçirmiş olmasına bağladım. İşin güzel tarafı Marie Meursault ‘un farklılığının ve tuhaflığının bilincindeydi. Ve onu bu şekilde olduğu gibi kabullenmişti. Sayfa 44 “Yine bir süre sustuktan sonra tuhaf biri olduğumu beni hiç şüphesiz bu yüzden sevdiğini ama belki de günün birinde yine aynı sebepten ötürü benden nefret edeceğini mırıldandı”.
Meursault'un her olayda tepkisiz ve duygu barındırmayan tavrı beni çok etkilese gerek ki; kitap bitiminde ben de birtakım umursamazlık ve boş vermişlik oluştu. Eninde sonunda çözüm yolu bulunan bir takım olaylar karşısında takmama eylemim devreye girdi. Annesinin ölümü, adam öldürüşü, hapse girişi gibi olaylar karşısında Meursault her ne kadar ruhsuz ve duygusuz bir karakter gibi görünse de bütünüyle bu kategoriye girdiğini düşünmüyorum. Denize girdiğinde rahatlaması ve mutlu olması, hapisteyken bir nebze beslediği umudu Meursault'u oluşturan duygulardan birkaçı. Hüzün ya da pişmanlığı kitapta cümlelere sevmiyor oluşu bu duyguları hissetmediğini göstermez. Neticede insan hissettiği her duygu ya da düşünceyi gün yüzüne çıkarmayabilir ve zorunda da değildir
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.