Ezilenler
Dostoyevski’nin ustalık eserlerine her ay biraz daha yaklaşırken kaleminin kalbinin elinde olduğunu hissettiren bir romandı Ezilenler. Önce siyasal bir roman olduğunu düşünmüştüm meğerse ruhen ezilenlerin kitabıymış. Romanı okuyacağınız zaman duygularınızın durgun bir deniz gibi olması gerekli. Yoksa alıp başka yerlere götürebilir.
Sık sık şunu sorgulatıyordu acaba sevmek böyle bir şey mi ? Sevdiğinin mutluluğu için ikinci olmaya razı olmak mı ? Prens, Vanya’yla konuştuğunda sadece Vanya değil ben de o masada çakılı kaldım.
Hikayesine en çok üzüldüğüm Yelena oldu. Dedesinin evine gelip Vanya’yı gördüğünde o çaresizliği yüreğimi sızlattı. Kitap boyunca ona sarılıp telkin etmeyi istedim.
Çok hüzünlü bir kitaptı. Yelena ve Vanya’yı alıp götürmek isterdim uzaklara belki mutlu olabilecekleri başka bir romana.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.