Merhaba, ben geldim. Bugün Grishaverse serisinin son kitabı olan "Çöküş ve Yükseliş" hakkındaki düşüncelerimi sizinle paylaşacağım. İlk iki kitabın aksine en beğendiğim kitap serinin son kitabı oldu. Her sayfada ayrı bir heyecan, ayrı bir olay vardı. İkinci kitabın durgunluğuna kıyasla üçüncü kitap tam anlamıyla şahaneydi. Alina'nın artık olgun bir Grisha olmaya başlamasına hem sevindim hem de üzüldüm. Keşke bu olgunluğa insanlar tek tek ölmeye başlamadan önce ulaşabilseydi. Seri boyunca Alina kendini o kadar yeren ve kendine güvenmeyen birisiydiki beni çok sıktı. İçindeki gücü hep arka plana atıp güçsüzlüğünü ön planda tutmaya çalıştı.
Bütün seri boyunca beklenen savaşa karşı verilen özen, emek, kısacası her şeyin sadece birkaç sayfada anlatılmış olması beni tatmin etmedi. Onca şey yaşandı, ne yani birkaç sayfa için miydi? Daha şatafatlı bir savaş sahnesi bekliyordum. Her şey çok ani ve hızlı oldu. Yazarın betimleme eksikleri olmasa gerçekten daha güzel bir seri olabilirdi.
Yazar kendince mutlu bir son yazdı ancak ben hiç mutlu olamadım. Kitabın kapağını kapatırken için buruktu, üzgündüm. Karanlıklar Efendisi'ni başından beri seviyordum. Ne yaparsa yapsın içindeki o kimsesiz çocuk, sevgiye aç yüreği içimi hep sızlattı. Tek bir kişi ona sevgiyi hissettirebilseydi çok farklı bir son bizi bekliyor olurdu. Nikolai karakteri de sevdiğim karakterlerden birisiydi. Yaşadığı şeyler beni çok üzdü. Ah benim yakışıklı prensim... Kitabın yan serisi olan Yara İzi Kralı'nda kendisini okumaya devam edeceğim için mutluluk yaşıyorum.
Başka bir kitap yorumunda görüşmek dileğiyle.
Bookstagram hesabım: instagram.com/secmen.sapkali....
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.