Kitabın adı üstünde ertelemeyi
alışkanlık edinmiş insanların hallerini analiz ediyor akademisyen yazar. Kendini sistematik bir erteleyici olarak tanımlıyor. Bu zaafın kontrollü kullanımında daha az ertelemeyi veya disiplinli bir yaşama terfi etmeyi de asla vadetmiyor. Aksine bu huyuyla barışık ve nasıl işe yarar hale getirdiğine kendi hayatından örnekler veriyor. Bana bazı yönleri sıkıntılı geldi bu tekniklerin. Zira milletçe bir işi son zamana bırakmak gibi bir adetimiz olmakla beraber sorumlulukları yerine getirmemek erteleyici olmaktan ayrı bir şey. Bazı noktalarda ihmal edilen işleri de övmesi bana hoş gelmedi. İstisnai olumlu örnekler elbet çıkabilir. Ancak hayatlarımızın birbirine bağlı olduğu noktalarda başkalarının kaderine etki edecek sorumlulukları savsaklamak bir hüner sayılmamalı. Müslüman olarak hayatımızı planlı yaşamamıza vesile olan beş vakit namazımızı düşününce vaktinde kılınanla diğer namaz vaktine beş dakika kılınan namaz arasında nasıl bir fark yaşıyorsak ama o namazı vaktinde eda ediyorsak ahlakımız iki halde de başka şekillere bürünüyor. O vaktin namazını hiç kılmadan atlıyorsak bambaşka bir ahlaka bürünmeye başlıyoruz. İnsani açıdan fıtrattan gelen bir huy mudur ertelemek, yoksa nefsin, şeytanın oyunu mu Allah bilir. Ama şu bir gerçek ki işleri önem sırasına göre dizmek, bazen ertesi güne devretmek illa ki söz konusu oluyor pratik hayatımızda. Acillik derecesine göre planlamada değişiklikler yapılır. Yapılmalı da. Disiplinli çalışan arkadaşlarla işbirliğinin motivasyonu da ayrıca değinilen hoş noktalardan birisi. Kitabın üslubunda işleri erteleyenleri psikolojik olarak rahatlatmayı hedeflemiş yazar. Yalnız değilsiniz, bunu lehinize çevirin tarzı birkaç tüyosu da var hatta. İşlerliği tartışılır tabi. Şu bir hakikat insan hedef koymadıkça neyi erteleyeceğini bile bilmediğinden boşlukta sürüklenip gidiyor. Geriye dönüp bakınca elde kayda değer bir şey bulamıyorsak o zaman erteleyici bile değil tamamen tembel, miskin bir karakterden söz etmemiz lazım. Kitapta sistematik erteleyiciler bir işi yapmamak için onlarca işi araya alıp bitiren toplum nazarında çok iyi iş bitirici olarak tanınan kimseleri analiz etse de her birey aynı özellikleri taşımaz kanaatimce. Yani insanları bu kadar keskin standardize etmek çok da sağlıklı ve mantıklı değil. Yer yer ben de sistematik bi erteleyici olabilir miyim diye kendimi yokladığım da oldu. Kısmen benzer durumları yaşamışızdır hepimiz. Özellikle öğrencilikte sınava sayılı zaman kala ders çalışmak gibi şeyler. Bugünün işini yarına bırakmamayı düstur edinebiliyorsak daha karlı oluruz gibi geliyor.
·
75 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.