Nerede yaşadığını bilmiyorum. Altmış birinci mektup kefareti ödüyor.
Kitap bir olay üzerine yazılmış bir kitap değildir aslına bakarsanız yazıldığından bile şüpheliyim. Açıkça söylüyorum yazar karşıma geçmiş konuşuyor her konuda benimle, arada büyüsüne kapılarak acaba beni izliyor mudur diye oturuşuma çeki düzen bile veriyorum. Sonra konuşuyoruz konuşuyoruz konuyoruz... her konuda konuştuğumu zannediyorum o yeni bir konu daha açıyor ve böyle sürüyor ama şu an bu konuşmayı bitirmiş bir şekilde karşınızdayım. 2 günlük akıcı bir konuşmaydı benim için, dün akşam bu kitaba başladığım için çok sevinçliydim bu günse bitirdiğim için içimde bir burukluk var öyle sürükleyici bir kitap yani eğer devamı olsa belki sabaha kadar okuyacaktım. Bir kitap incelemesi bana göre kitabın içeriğini anlatmaması gerek çünkü özeti ve reklamı her yerde var zaten inceleme demek kitabı okurken yaşadığınız durum ve kitaba karşı hissettiğiniz duygu durum demek bana göre tabiki bazıları için içeriğini incelemek demektir ne olsa zevkler ve renkler tartışılmaz. İyi konuşmalar.
··
884 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Ali Ural’ın en sevdiğim bir o kadar gördüğüme tavsiye ettiğim görmediğime ısmarladığım harika, enfes, nahif bir kitap. Nerdeyse her sayfasında altını çizdiğim cümlelerle dolu olan kitabı benden okumak için alıp belediye otobüsünde unutmasıyla kahrolduğum tekrar alıp tekrar okuduğum okurken ben buranın da altını çizmiştim deyip tekrar altını çizdiğim muazzam mektup. Sevgili dost diye başlayan her mektupta insan bir dostunu en az bir dostunu hayal edip okuduğu, hissettiği, hislendiği bir eser. Herkese şiddetle değil enfesle tavsiye edilir 😊