*Spoiler*
Bu sefer müziksiz okudum ve araya uzun zaman girdi :( Neyse ki toparlayabildim aklımda.
Kitabın hikaye olduğunu görünce hem şaşırdım hem de sevindim. Ama açıkçası daha rahat bir hikaye beklemiştim. Özellikle Doktor B.'nin hikayesini okurken zihnim baya yoruldu. İlk defa Zweig okumuyorum hatırladığım kadarıyla ama yine de zorladı biraz.
Genel olarak güzel bir hikayeydi. Doktor B. hayatını anlatmaya başlayınca neden öyle bir yere geldiğimizi kestiremedim ve satrançla nerede birleştireceğini bekledim. Ondan sonrası biraz heyecanlıydı. Bir insanın nasıl bomboş bir hayatı olabilir. Gerçekten o işkence çok kötüydü. Sorgu odasına gitmesi, gece gündüzden habersiz olması 1984'ü hatırlattı bana. Gerçekten insan gibi bir varlığa verilecek en kötü ceza onu tek başına ve anlamsız bırakmak olurdu. O satranç kitabını çalmasaydı ve düşüncelerinde boğulmayı seçseydi çok daha erken psikopatoloji ortaya çıkabilirdi. Sonrasında da kendi kendine oynama kısmında çok şaşırdım. Zihnin bölünmesi. Resmen kendi kendine psikopatoloji ortaya çıkarmış. Bir insan kendi isteğiyle zihnini böler mi? Bölermiş.. Şartlar gerçekten insana her şeyi yaptırıyor. Hitler rejiminin şartlarından bahsetmişken bu kitaptan hemen sonra yine o rejimle alakalı diye bildiğim İnsanın Anlam Arayışı'nı okusam iyi olabilir.
Sonlarda geçen doktorun uyarısı gerçekten doğru. "Bir kez maniye düşen birisi her zaman risk altındadır."
Doktor B.'nin hayatını anlattığı kısma kadar önce ve ondan sonrasını da sonra okuduğum için ikisi farklı kitap gibi geliyor. Kitabın ilk kısmını okuduğum zaman eskiden satranca duyduğum ilgi canlandı. Hafiften tekrar başlamaya başladım. Ama bugün ikinci kısmı okuduktan sonra ilgim azalmış gibi hissediyorum :'D Yine de ara sıra pratik yapmak için oynayabilirim.
Güzel bir kitaptı her zamanki gibi. Zamanım boşa gitmedi ona sevinebilirim.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.