oblomov üzerine;1000Kitap
ahh oblomov. üşengeçliğin, monotonluğun, üst seviyelerde olduğu şu pandemi dönemine ayna tutan nadide bir kitap. evde odadan odaya geçerken sırtıma geçirdiğim hırkam bana oblomov’u anımsattı. onun gibi miskinliğe alışmak korkuttu. kitaptaki tasvirler o kadar yerinde ki. cümleler o kadar insanımızı anlatıyor ki. bakarız, yaparızlarla hayatımızı erteliyoruz. aslında yaşamıyor yapacaklarımızı rafa kaldırıyoruz. ve onları hiçbir zaman gerçekleştirmiyoruz. rehavete kapılıp günü geçirmek, heba etmek ve bunun farkına bile varmamak en korktuğum şeydi; içinden geçtiğimiz dönemde yaptığımız tam da bu. üzüyor bu durum.
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.