Mahiyetininin ucu bucağı olmayan,bir his kıpırtısı devamında muvazensiz bir aşk, onlarca kez okuduğum fevkalade hikayem.... Türk edebiyatının benim nazarımda yerine gelemez, yerine konamaz en büyük eseri...Okuduğum günden suretle bugünüme kadar hayatıma “duygusal bağlamda ivme kazandırmış, tefekkürü kendine elzem görmüş ve bu tasavvur dünyasında karşılık bulmuş” bir romandır. Büsbütün, hayatın tüm iptidai illetlerini, menfur hâllerini Ömer’in yaşadıklarına hükmetmeye gösterdiği acziyetinden görmekteyiz. Tesadüfün hâsıl olduğu eser, tesadüfü anlatmaktan epey ileri geçmiş. Her sayfasından müspet ve menfi unsurları hayata hamledeceğiniz bir hikaye. İçimizdeki Şeytan’ı anlamak ve yaşamak için kesinkes belli bir düzeye tabii olmak gerektiği kanindeyim. Zihninizde teşbihlerle yankı uyandıracak, bazı bazı korkunç üzüleceğiniz aklınızın diğer makul tarafıyla da “Elbette son haddine kadar ayrı mahlûklardı” zaten olmazdı diyeceğiniz bir hikaye olması lazım gelir. Ah Ömer hayatın o menfur illetlerinden, içindeki ve dışındaki kafi olmayan kalabalıktan kurtulup sarılsaydın ya hayata.... İçimizdeki Şeytan-1940 Sabahattin ALİ’ye sonsuz minnetle. ♾ -
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.