Platon'un bu büyük eseri, üstadı Sokrates'in bir misafirlikte hazır bulunanlarla kurduğu diyaloglardan oluşuyor. Platon'un o gün gerçekleşen bu uzun diyaloğu tamamıyla aklında tutması mümkün olmasa da kanımca Sokrates'ten uzun yıllar öğrendikleri çerçevesinde hocasının konuyla ilgili fikirlerini toparlamış. Bu yönüyle Şems-i Tebrizi'nin fikirleriyle şekillenen Mevlana'yı andırıyor. Kitap boyunca ideal bir devletin yöneticileri, askerleri, eğitimi, sanatı nasıl olmalı, sorusunun cevabı aranıyor. Bazı fikirleri Hitler'in uygulamalarını hatırlatıyor (Nazi üretme çiftlikleri vb.) Bu fikirler tabii okurken rahatsız ediyor. Bir diğer dikkatimi çeken nokta Sokrates'in şiire karşı olumsuz bakış açısı oldu. Ben sırada Farabi'nin El-Medinetül-Fazıla adlı eserini, Thomas Moore'un Ütopia adli eserini okuyacağım. Farklı dönem ve fikir dünyalarını karşılaştırma adına tavsiye edebilirim. Günümüzden 2400 yıl kadar önce yazılmış olsa da günümüze bakan pek çok çarpıcı fikirleri olması yönüyle şunu söyleyebilirim: Zaman ihtiyarlar fakat fikirler zamanı aşar, yeni zihinlerde yeni biçimlere bürünerek varlığını sürdürür. İyi okumalar.
·
16 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.