İlk kez uzun yazıcam.
İlk başlarda dikkatimi çok fazla dağıttı. Hikayenin özü: Farklı zamanlarda yaşamış iki ayrı sapığın hikayesi. Burhan, öncelikle boşanma ihtimalini duyup karıyla kocayı ayırmak için kadını kötüler. Boşanma sonrası o dönem için boşanmş kadınla evlenecek kadar "gelişmiş" kafasını kıskançlık krizleri ile doldurup kadına fiziki ve psikolojik baskı uygular. Sürekli bir çirkeflik peşinde. Cariye olayının birkez daha ne kadar mide bulandırıcı olduğunu anladım eser sayesinde. Sinan deseniz ayrı bir sapık, ne istediği belli değil, aslında belli. Tek derdi gerdek, ona resmen kul olmuş Zührede zerre kadar şeref, haysiyyet yok. Burdan Zührenin mazoşist olduğu anlaşılıyor. Sürekli Sinandan hamile kalıp çocuk aldırıyor, aşık ya garibim güya. Neyse gelelim sadede. Burhan boşanmış olan karısı Canziyi eski eşine kıskanır sürekli, sonunda kadına tecavüz eder. Kadın tecavüz sonrası mal-mal adamın suratına bakar. Sonra tabii Zühreden farklı davranıp ayrılır bir müddet. Sonra barışırlar, arada ilişki mi yaşamışlar yoksa tecavüzden mi bilinmez, Canzi hamile kalır ve Burhan taş devrinden çıkıp aramıza geri döner. Yani adam olur. Eserde sürekli kadına fiziki ve psikolojik baskı var ve kadın iitaatkar köle gibi gösterilmiş, böyle olmalı imajı verilmiş. Tek beğendiğim Cangüzeldi, isyan bayrağını çekti, o da sonra kafayı yedi. O kadar dayaktan sonra ben de yerdim. Vallaha eseri bitirdikten sonra tek düşüncem bu. Dedelerimiz ninelerimiz ne geniş yaşamışlar hayatı. Şimdi gençler el ele tutuşsa sülale meydan dayağı attırır. Hep o cep telefonları yüzünden. Eskiden ne gezer telefon, internet. Tarla başında, ormanda bilmem nerde günlerinj gün etmişler. Gören olmayınca da tabii şimdiki nesil terbiyesiz oluyor. Tekrar okur muyum? - ASLA
·
430 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.