"Şimdiye kadar bana bu derece yakın olan bir insana tesadüf etmediğim için, bence bütün meselelerin üstünde onu muhafaza etmek arzusu vardı. Bütün isteklerimin en son gayesi belki de ona tamamen, hiç noksansız, bütün maddi ve manevi varlığıyla sahip olmaktı, fakat elde edebildiğimi çekiniyor, seyretmekte olduğu ve yakalamak istediği harikulade güzel bir kuşu küçük bir hareketiyle kaçıracağından korkan bir insan gibi atıl kalıyordum.". Son 70 sayfasında neredeyse her defasında ağladığım eser. Ruhun tamamlanmasını bu kadar güzel tasvir edilmesi, acının ve sevginin aynı yerde olduğu bir kitap. Sabahattin Ali'nin farkını tekrar tekrar anlayabiliyorsunuz. Noksan bir noktası olmayan nadide eserlerden. Okumayanların kesinlikle okumasını tavsiye ederim.
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.