Ruhun onsuz ( kişi/manevi güç/ doğa/ hayvan vs.) Önemsiz olduğu gerçeğini yüzümüze vuran bir eser. Hele ki günümüzde aşk, sevgi bu kadar değersizken "ne güzel sevmiş be " dediğiniz bir adam. Sokak sokak sona ilerlerken, haytın; noktaladıklarına, virgül koyup devam ettirdiklerine, ünlem ile net oluşlarına, soru işareti ile akılları karıştırdığına farklı bir gözden,sözden tanık oluyorsunuz. Her sokak bir anı, her ayrıntı belki bir tebessüm. "fakat Müzeyyen bu derin bir tutku" dediğimiz anlar hep olacak. Sahte dünyamızda, yalancıktanda olsa.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.