Jane Eyre kitap yorumuAşk
Evet dostlarım şu yoğunluğumun içerisinde su gibi okuyup her satırına aşık olduğum 19. YY. Victoria dönemine yolculuk yapıp, her bir duygusunu hissettiren, sanki oradaymış gibi olayları yaşatan bir kitapla karşınızdayım.
Evet baktığınızda çok kalın bir kitap gibi duruyor ve o dönemin diliyle yazıldığı için de ağır okunuyor. Belki de ben yabancı yayınlarından okuduğum için midir bilemiyorum. Çok fazla aşina olmadığım kelimelere rastlamadım. Bu yüzden olsa gerek kesintili olmadı bu maceram.
Benim küçük, tatlı Jane’im..
Öyle içselleştirdim ki onu. Öyle bir içime kattım ki, resmen o oldum. Onun gibi hissettim. Onun gibi mutluluğu tadıp tam her şey yolunda giderken onunla bir dibe vurdum, hüznünü yaşadım. Doğru olanı yapmaya çalışırken kendi mutluluğumdan, canlılığımdan oldum.
Küçüklüğünden beri büyümesine, genç bir kadın olmasına, kendini bulmasına şahit oldum. Onunla bir yetimler yurdundaydım. Büyüdüm, öğretmen oldum. Birlikte Thornfield malikanesine geldim. Onunla bir Bay Rochester’a aşık oldum.
Yazarın kelimelerinde resmen yolculuğa çıktım. Sanki başka bir dünyadaydım o zaman. Bu anda yaşamıyor gibiydim. Kelimeler, duygular..
Bay Rochester’ın bunları dile getirişi...
Jane’e duyduğu aşkı..
Bir yandan düşündüğümde bu ayrılığın onlara çok iyi geldiğini düşünüyorum. Çünkü birleştikleri anlar paha biçilmezdi. En sevdiğim ise son kısımlarda sayfalarca birbirlerine yaşadıklarını, aslında nasıl yaşayamadıklarını anlatmalarıydı.
Böylesi bir aşka nail olduğum, onları okuduğum için çok mutluyum.
Benim için bu kitabın bu kadar önemli hale geleceğini sezemedim. Bu yüzden tarifi imkansız bir mutluluk hissediyorum
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.