Puan vermedi·256 syf.··
2021 12. kitabı
·
24 saatte okudu
·
Okunma: 20 Şubat 2021 18:48
Bir solukta okuduğum ve içimi paramparça eden bir roman. Romanı okurken bir kere daha şükranla “Ne mutlu Türk’üm diyene” dedim. Okurken karşılaştıklarımızdan sonra zihnimizde savaşın da namusu vardır cümlesi oluşuyor. Şarklılar ve özellikle biz Türkler vicdandan, merhametten mürekkep insanlarız. Savaşta sadece eli silahlıya karşılık veren Türklere Almanların ve Rusların acımasızlığı dehşet sancılar veriyor. Birbirine karşılık veren Rus’un da Alman’ın da aslında birbirinden farkı olmadığını, savaştığı sırada insanlıktan nasibini almamış ırklar olduğunu ne yazık ki görüyoruz. Esaretten yeni çıkmış biçare Türklere Almanların oynadığı bir umut oyunu: Türkistan. Ah Türklerin ana kucağı Türkistan. Hayatlarında hiçbir tutunacak dalı olmayan Türkler Almanların yeniden asıl mesleklerine-askerliğe- aldıkları Türkleri Türkistan’a kavuşturma sevdası... Soğuğa, zulme, açlığa her şeye sırf vatan sevdası için dayanan Kırım, Kazak, Özbek, Oğuz Türkleri. Lakin çoğu Batılı gibi Almanlar da sadece çıkarı için insanları kandırmıştır. Muhan’ın, Ahmet Akın’ın ölümüyle sarsılan gönlünüz, o birçok eziyetin altında Türklerin merhamet ve bağlılığını görünce tebessüm de edebiliyor. Sadık Turan iç muhasebe ve anılarıyla hepsini tek tek anlatıyor. Kadınlara ve çocuklara ellemeyen, yaralananı sırtında taşıyan, ölüye saygısı olan bir toplum. Heyecanlı ve dolu dolu. Bunun karşısında gözünü kan bürümüş Almanlar ve Ruslar. Şimdi medeniyetin kendilerinde olduğunu söyleseler de aslında biz onların paçasından vicdansızlığın aktığını biliyoruz. Ayrıca bu serüvende aşk da işlenmiştir. Aşk hayatın mazereti, olmazsa olmazıdır ve Marya ile Sadık Turan’ın aşkı iki milletin zalimler altında ezilmişliğinin bir ürünüdür. Bazen ortak yaralar aşka kapı açar, bu aşk da öylelerindendir. Son kelimeleri Sadık Turan’ın şöyle olmuştur: “ Yurdunu kaybeden adam için hürriyetin bile bir manası kalmadığını şimdi anlıyorum. İçinde doğduğum, gülüp oynadığım yerlerde benim dilim konuşulmuyor artık. Bir zamanlar o topraklarda dilimi konuşan insanların ne olduklarını da bilmiyorum.”
Yurdunu Kaybeden AdamCengiz Dağcı · Ötüken Neşriyat · 20201,917 okunma
··
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.