Kitabı daha önce kütüphaneden alıp bitiremeden bırakmıştım.Uzun uzun cümleler, yoğun edebiyat bana sıkıcı gelmişti. Aradığım şeyin ne olduğunu bilmediğim bir dönemde bu kitap benlik değil diyip bırakmıştım. Bir anlık heves ile kitabı alıp yeniden başladım. Beni en çok etkileyen kısım mektup kısmı oldu. 2-3 günde bitirdim ve mektup kısmı beni ağlattı. Belki benim de yaşadıklarıma dokundu diye, kim bilir.
Roman, Macide ve Ömer isimli iki karakterin aşkını anlatıyor. Kişilerin iç konuşmaları ve kendileri ile hesaplaşmaları yaygın olarak kullanılmış,bu yolla duygu ve hisler başarılı bir şekilde anlatılmıştır. Ömerin sürekli kendini sorgulaması, olaylara çözüm üretmek istemesi ve başarısız olması göze çarpan hususlardandır. Ömer bu tutarsızlığın içindeki şeytandan olduğunu söylüyor. Macide'ye olan aşkı onu düzeltmeye yetmiyor, içindeki şeytana yenik düşüyor. Içindeki şeytanın tembellik,gurur veya tek kadına ait olamama hissi olduğunu da belirtiyor. Kitabın sonunda pasif Macide karakteri Ömer"den vazgeçiyor. Üzüldüm bu kısıma evet. Ama gözüm sürekli Bedri'yi aradı.
Sabahattin Ali, bu harika kitapta, toplumsal gündemin kişilikler üzerindeki baskısını ve güçsüz insanın kapana kısılmışlığını anlatıyor.
·
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.