Zaman hepimize derin yaralar açarak geçip gidiyor, bazen aşık oluyoruz bazen aşık olduğumuzu zannediyoruz. Bütün duyguları abartarak her şeyi karmakarışık bir hale getiriyoruz. Arkadaşlar ediniyoruz, her bir arkadaşla yeni bir kimlik kazanıyoruz. Bazen öyle arkadaşlıklarımız oluyor ki artık iki kişi değil tek kişi oluyoruz. Birbirimizin varlığını yine kendi ruhumuzda eritiyoruz.
Zaman hızla akıp geçiyor ve biz kendimize özenle yeni hayaller kuruyoruz, deniz kenarları.. huzurlu bir ihtiyarlık..
Ender ve Çetin, hatta ben. Ben sen - sen ben. Kahramanların arasındaki ilişki birbirlerinin hayatlarında, erimek ve birbirine karışmak gibiydi. Barış Bıçakçı'nın üslubu akıcı ve gerçekten lezzetli. Kitabı tıpkı karların güneş görünce erimesi gibi bir tanıdıklık ve sıcaklıkla kendime dönüştürürek okudum...
Sevgilerimle..
#bilinmeyenkarakterokuyor
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.