Ciddi bir kemik iltihabı olan genç baş karakterin, hastalığına karşı içinde duyduğu çaresizliği ve kendini acıma duygusunu kitapta sürekli hissediyoruz. Bu hastalığının yanında birlikte büyüdüğü Nürvet'e karşı duyduğu aşk bu kötü günlerinde bir nebze de olsa acısını unutturup ona mutluluğu yaşatıyor.
Kitapta, ciddi ve ilerlemiş hastalığı olan bir hastanın neler hissettiğini derinden kavrayıp empati kurabiliyoruz. Karakterin tüm duygularını kendim yaşamışçasına hissettim. Bunun yanında doktorların hastaya yaklaşımlarını hiç beğenmedim. İşini sevmeden yapan doktorların karşısındaki hastaya neler hissettirebildiğini, zaten kötü durumda olan hastayı dibe vurmaya sürükledikleri de açıkça görülüyordu. Sonunda ümitin insanı asla terk etmediğini ve küçük olasıkların bile gerçekleşip insana ışık olabildiğini gördüm.
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.