Puan vermedi·344 syf.··
Beğendi
·2021 11. kitabı
·5 günde okudu
·Okunma: 23 Şubat 2021 17:46
Mücellâ... Yaşadıklarımız ve yaşayamadıklarımız aynı olmasa da ben seni kendime çok benzettim. Yaşadıklarından çok yaşayamadıklarının sana nasıl hissettirdiğini çok iyi anladım.
Etrafındaki herkes bir şekilde kendi yoluna gitti. Herkes kendi hayatını kurdu. Bir tek sen kaldın. Bir tek sen baktın gidenlerin ardından. Onlar yaşadılar sen izledin. Hayat senin etrafındaki herkesi bir çemberin içine aldı da bir tek seni o çemberin dışında bıraktı sanki. Sen de hiç isyan etmedin. Hiç "Ben de varım, buradayım." demedin. Hep payına düşenle yetindin.
Kimi insanları yaşadıkları hayat yorar, kimilerini de bakarak yetindikleri hayat. İşte sen bakarak yetindiğin hayatın yorgunluğunu yaşayanlardansın Mücellâ. Sen kendin için başka bir hayat düşlemesen de ben biliyorum ki sana fırsat verilseydi ve payına düşenle yetinmenin yanında yeri geldiğinde karşı çıkmak öğretilseydi sana, bambaşka bir hayatın olurdu. Yaşayamadıklarınla değil, yaşadıklarınla yaşlanırdın. Yaşamın kıyısında kalmazdın.
Bazı yerlerde seni kendime o kadar yakın buldum ki kimsesiz kaldığında gelip elinden tutmak istedim. Hayatın seni içine almadığı o çembere sen isyan etmedin ama ben ettim...
Nazan Bekiroğlu muhteşem kaleminle çok güzel bir kitap yazmışsın. Okuduğum kitapların arasında kendimi en çok bulduğum kitap buydu. O yüzden Mücellâ'nın yeri bende hep çok farklı kalacak.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.