Yalnızlığa bağımlı olmuş ama içindeki heyecanı kaybetmek istememiş, aşkla hüznü harman etmiş, geceyle gündüzü karıştırmış, tersi dönmüş farkına da varamamış gibi, içinden çıkamadığı durumları akışına bırakmış ama onlarla savaşmayı da bırakmamış olan insanların tasviri olmuş bir Barış Bıçakçı eseri.
Sulhi'nin tek başına içilen rakı kıvamındaki yalnızlığı ve 'tutunamayaşı' insanı gerçekten darmadağın edebilecek potansiyelde. depresif zamanlarda okunmamalı.