Aslında kitabı Kasım ayı içinde okudum fakat şimdi yorumlayabilme fırsatım oldu. Kitaba başlamadan önce kitabın içeriğini hiç incelemedim fakat sürekli gördüğüm popüler bir kitaptı.
Bir de şunu söylemek istiyorum. Her yeni kitaba başlayacağim zaman yeni kişiler, yeni mekanlar, yeni olaylarla tanışacak olmak beni aşırı heyecanlandırıyor.
Oblomovu okuyan herkeste oblomovluk kelimesi bi yerleşir zihnine. Tembellik etme yerine oblomovluk yapma gibi seyler.
Burda kahramanımız herseyi anne babası tarafından yapılan ve herseyi önüne getirilen bir çocuk olarak yetiştirilmiş diyebiliriz.
Oblomovluk;yapmak istediğinde yapamamanın, davranman gerektiğinde davranamamanın, hatta düşünmeye bile usanacak kadar ipin ucunu kaçırmış olmanın, bitkinliğin, yorgunluğun, bıkkınlığın, yetersizliğin, öz güvensizliğin kendisidir diyebiliriz.
Kitap 19.yy da yazıldığı için aslında incelediğinizde o dönemi yansıtıyor. Avrupa’da teknolojik, bilimsel, kültürel, felsefi yeniliklerin tek tek baş gösterdiği ve her geçen gün diğer ülkelerin sadece seyretmek zorunda kaldığı zamanlar. O zaman ki haliyle yazar dönemin Rusya’sını eleştiriyor bence.Yani aslında Oblomov kendi ülkesine ışık tutmuştur.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.