Fransız devrimi sonrası yaşanan çalkantılı dönemin tasvir edildiği son derece gerçekçi portrelerle bezeli siyasi-psikolojik bir roman. Stendhal, Napolyon Bonapart'ın sürgüne gönderilmesi sonrası Fransa toplumunda yaşanan değişimleri anlatılırken, bu değişimi sadece kentli ve soylu dünyasından ele almıyor. Taşrada yaşayan insanları öne çıkararak anlatıyor.
Kitabın ana konusu Julien'in tutkulu aşk hikayesi gibi görünse de, bu aşk etrafında değişik kesimleri; ruhban sınıfını, soyluları ve burjuva sınıfı arasındaki ilişkilerde anlatılıyor. Napolyon hayranı olan Julien Sorel'in büyük bir asker olmak ile rahip olmak arasında yaşadığı içsel çatışma ve bu doğrultudaki gelişmeler çok gerçekçi ve kurgusu çok iyi oluşturulmuştu.
Fakir bir köylü olan Julien Sorel'in sınıf atlayıp yükselme hırsı ile kendini sürekli donanımlı insan haline getirme çabasına soğuk kanlı ve birazda ukala tavırların eklenmesi onu unutulmaz bir karakter yapmış. Daha önce okuduğum "İki Şehrin Hikayesi" ile "Marie Antoinette" ile Fransız Devrimi ve Fransız toplumsal dinamikleri hakkında az çok bilgim olduğu için kitabı bu tecrübeye dayanarak daha verimli okuduğumu söyleyebilirim.
İlk kez Stendhal okudum ve açıkçası hayran oldum tarzına. Kitap 1830 yılında yayımlanmış fakat içinde çok derinlemesine psikolojik analizler var. Yazara neden psikolojik romanın kurucusu dendiğini okurken anlıyor ve doğrusu hak veriyorsunuz.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.