Yine okumakta geç kaldığım bir kitap. Neyse, okudum, sevdim, ve bitti.
Yeşilin Kızı Anne, çok içten yazılmış bir kitap. Ana karakter Anne'i ise sevmemek imkansız. Geniş hayal dünyası ve tatlı dili ile herkese kendini sevdiriyor. Bu çilli, yetim kız adeta sevimli bir kedi gibi. Mırıl, Mırıl etrafta dolaşıp, hikayeler anlatıyor, onu dinleyenleri şaşırtıp, kendi hayal dünyasına çekiyor. Haliyle okuyucu da o dünyada sürüklenmekten pek memnun, sayfaları dolaşıyor. Anne, dalından düşmüş bir kuş gibi, çırpınarak kendine bir yuva arıyor.
Kitaptan biraz Polyanna tadı aldım desem yeridir. O da çilli, dilli ve hayalperest bir kızdı. Mutluluk oyunu oynar, çevresindeki insanlara umut verirdi.
Küçük bir çocuğun dünyasına kitaplar yoluyla ulaşmak, insana iyi geliyor. Çocukların dünyası ne kadar güzel, masum ve renkli. İnsan o hayali dünyadan gerçek dünyaya gelmek istemiyor.
*Bazen hayat, en karanlık yerlere hediyeler saklar.
*Karakterinle davranışların, nasıl göründüğünden daha önemlidir.
*Yarının yeni bir gün olduğunu düşünmek güzel değil mi? Çünkü içinde hiç hata yok.
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.