·360 syf.··Beğendi
···Okunma: 01 Şubat 2021 23:46 BÜLBÜLÜ ÖLDÜRMEK-HARPER LEE
• Kitabı severek okudum,okurken beni en çok etkileyen hissetiğim o masumiyet ve şefkat duygusu oldu.Tabi ki kitapta bir çok yere vurgu yapılıyordu;ırkçılık, adalet, özgürlük, eşitlik, cinsiyet, ayrımcılık, büyümek ve ergenlik gibi hassas konuları çok güzel ve sade bir şekilde ele almış.Fakat ben en çok ‘Nasıl bir baba olunur’ ‘ Nasıl bir insan olunur’ sorularının yanıtını verme şeklini sevdim bu kitapta.Bir çok yer de duygulandım çünkü Atticcus o kadar güzel bir baba ki,çocuklarının ne zaman ona ihtiyacı var,nasıl destek olmalı,nasıl anlatmalıyı çok kararında ve bir o kadar güzel yapıyor.Mesela; kızı öğretmeninin kendisine davranışları nedeniyle okula gitmek istemediğinde, ona şu şekilde öğüt veriyor;
“… basit bir sırrı öğrenirsen her türlü insanla anlaşman kolaylaşır, Scout. Bir insanı anlayabilmek için o insanın baktığı açıdan bakmayı becerebilmelisin. Kendini onun yerine koyup her şeyi onun gördüğü gibi görmelisin.”
Bence bir baba empatiyi ancak bu kadar güzel anlatabilirdi.Tabi bu sırada yazar bize de bildiğimiz bir durumu,basitçe sorgulatıyor.Bu arada Atticcus sadece nasihat vermekle kalmıyor,çok güzel örnekte oluyor. Örneğin kasabanın yargıcı gelip tecavüz suçuyla yargılanacak olan Tom Robinson’un avukatı olmasını istediğinde onu reddetmiyor. Tüm kasabanın kendisine ve ailesine cephe alacağını bilmesine rağmen bunu kabul ediyor. Hatta çocuklarının kasabalıların etkisinde kalmasından korkmasına rağmen ilkelerine sahip çıkarak bu davayı almayı kabul ediyor.
“Ama bu davayı almasaydım çocuklarımın yüzüne bakabilir miydim sanıyorsun? … Tek umudum, tek duam Jem’le Scout’un öfkeye kapılmadan bunu atlatması, en önemlisi de bunu Maycombluların alışılagelmiş hastalığına kapılmadan yapmaları. Bir siyahiyke ilgili bir şey olduğunda aklı başında insanların neden akıllarını kaçırdıklarını anladığımı söylesem yalan olur… Umarım Jem ile Scout bir cevap aradıklarında kasabada konuşulanları dinlemek yerine bana gelirler.”
Çocuklarına da güveniyor çünkü onları bir birey olarak yetiştiğinin farkında.Fazla açıklama yapmıyor olay hakkında,biliyor ki kafalarına bir şey takılırsa gelip onunla konuşacaklarını.
Çok etkilendiğim bir diğer yerde,Jem’in ergenlik sancıları içinde,mahkemeden sonra şunları söylemesiydi;
“Yalnızca tek bir insan türü varsa, o zaman neden hiç geçinemiyorlar? Hepsi birbirine benziyorsa, niçin özel bir çaba harcayarak birbirlerini aşağılıyorlar, Scout, galiba bir şeyleri anlamaya başlıyorum. Galiba Öcü Radley’in bunca zamandır evden çıkmamasını anlamaya başlıyorum… Dışarı çıkmamak istediği için evde kalıyor.”
• Atticus bana bazı sıfatları kaldırırsan geriye gerçekler kalır dedi.
• Başka insanların yüzüne bakabilmek için önce kendi yüzüme bakabilmeliyim.