"Unuttuklarıyla yaşayabilir insan fakat hatırladıklarıyla yaşayamaz..." İnsanın ruhunun en kuytu en derin yerlerini nasıl da gizlediği , kendisini ruhunu baska bir bedende nasıl kurguladıgı, geeçek ve kurgunun karıştıgı, duygularınn olmadan bir insanın nasıl resmedildiği, bir başkasına dokunamanın
nasıl güzel anlatıldığı, unutulmaya çalışılanlar ve hatırlananlar .ve dahası... Çook sütükleyiciydi. Çook güzel bir kurguydu...ve de gerçeklikti. Hepimize bazı hatırladıkları yaşanmışlıkları yük değil mi , bizler de onun gbi ruhumuzu başka kimliklerin kuytu köşelerne kaçırmıyor muyuz, sskınmıyor muyız , ssklamıyor muyuz insanlardan??