Başımın üstünde kocaman kocaman deniz kuşları belirdi.
Beyaz kanatlarını açmışlar, çığlık çığlığa dönüp duruyorlar.
Ne vahşi, ne korkunç bir manzara...
Onların çığlıkları dışında, insanın tüylerini diken diken eden bir ölüm sessizliği var. Ölümü düşündüm. Ölümlerin en kötüsü, bir bataklıkta çırpına çırpına ümidin her an biraz daha azaldığını göre göre ölmekmiş gibi duymuştum. O geldi aklıma . Deniz uğruna. Denize el sürebilmek uğruna ölüm.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.