·637 syf.··Beğendi
···Okunma: 07 Mart 2021 04:58 Tolstoy'un 71 yasında yazdığı ve hayat birikiminin bir bölümünü bizlere miras bıraktığı bu eseri okurken duygudan duyguya sürüklendim. Bazen Nehlüdov'dan nefret ederken onda kendimi gördüm, bazen ona acıdım ve bazen de "Ne adam ama!" dedim.
Nehlüdov, doğduğundan beri içinde bulunduğu ve kendisine doğal görünen toplum düzenindeki birçok aksaklığı görecektik kitap boyunca. "Sırf zengin ve makam sahibi olduğu için her istediğini yapabilen ve toplumca da yadirganmayan insanlar toplumun daha alt kesimindeki insanlari yargılama ve onları cezalandırma hakkına sahip midir?" sorusunu cevaplamaya çalışacak kahramanımız, zamaninda kendisine zevk veren şatafatın ve gösterişli arkadaş ortamının giderek ne kadar boş ve anlamsız olduğunu fark edecektir. Bu birden bire gerçekleşen bir durum degil, kitap boyunca devam eden inişli çıkışlı ve bol sancılı bir süreçtir.
Nehlüdov dönüştükçe, aydınlandıkça okuyucu da onunla birlikte aydınlanacak; suç, ceza, adalet, ahlak, erdem konularında düşünmek zorunda kalacaktir.
Kitap bana zaman zaman 'gerçeğin' bir cisme bürünmüş hali olarak göründü ve elime almaktan korktum. Elime alıp okuduğum zamansa günümüz toplumuyla benzerliği nedeniyle bunalıma sürükledi ve üzdü. Ama zaten gerçeğe şahit olmak da acı vermez mi bazen? Önceden haksızlık yapana, torpille bir yere gelene öfkelenirdim ama bu kitaptan sonra onlara acımaya başladım. Asla umursanmayan, insan yerine konmayan, adaletsiz şekilde cezalandırıldığı zaman bile "Zaten bu hırsız, katil, fahişe vb." deyip geçtiğimiz insanların suça bulaşmadan önce bizlerle aynı olanaklara sahip olmadığını, belki yaptığı kötü şeyler için "Bu kötüdür, yapman yanlıştır." diyecek bir ebeveyninin bile olmadığını ve yaşadıklarına bakmadan sadece yargıladığımızı fark ettim.
Daha birçok konuyu ustalıkla ele alan, birçok fikri tanımamızı, birçok farklı insanın gözünden bakabilmemizi sağlayan ve sosyolojik olarak dönem Rusya'sını anlatsa da evrensel sorunları ele alan bu etkileyici kitabı okumadan ölmeyin daha doğrusu okumadan yaşamayın.